Komunikaty/ Rada Narodowa

  

 

Czcigodni Ojcowie, Drodzy Siostry i Bracia,

 

Zbliża się XXI Ogólnopolska Pielgrzymka Franciszkańskiego Zakonu Świeckich  do Matki Bożej Jasnogórskiej Królowej Polski.

Trwamy jeszcze w radości paschalnej oraz dziękczynieniu Panu Bogu za dar wyniesienia do chwały ołtarzy  dwóch papieży : naszego ukochanego Rodaka Św. Jana Pawła II oraz  współbrata w Św. Franciszku Św. Jana XXIII.

Dzięki łasce Bożej i ofiarności  Sióstr i Braci z całej Polski, złożyliśmy  przed uroczystością kanonizacji  w darze do Bazyliki św. Antoniego w Padwie, Relikwiarz Miłosierdzia Bożego zawierający Relikwie Jana Pawła II i św. Faustyny Kowalskiej.

Mottem tegorocznej pielgrzymki  w ramach przygotowań do Jubileuszu osiemsetlecia powstania III Zakonu  są słowa z Listu do wszystkich wiernych św. Franciszka z Asyżu:

Przyjmują Ciało i Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa i czynią godne owoce pokuty.

Temat ten jak co roku  będzie przedmiotem rozważań podczas nocnego czuwania, Opracowany i głoszony przez O. Jana Fibka OFM Cap asystenta Regionu Białostockiego.

 

Natomiast O przewodniczenie Mszy Św. koncelebrowanej  na  Jasnogórskim Szczycie                         i wygłoszenie słowa Bożego w sobotę 19 lipca br. poprosiliśmy w br. O. dr hab. Zdzisława Gogolę OFM Conv.

Z racji obchodzonego roku św. Ludwika Patrona FZS obok św. Elżbiety Węgierskiej we FZS na całym świecie. O. Zdzisław Gogola wskaże jak istotne jest czerpanie  w dzisiejszych czasach ze skarbca świętych  tercjarzy żyjących przed wiekami.

 

Przybędziemy na Jasna Górę w obchodzonym ROKU SYNA BOŻEGO jak zawsze powierzymy Matce Najświętszej nasze troski i radości, a podczas tegorocznej pielgrzymki  prośmy szczególnie, by nie ustała nasza wiara, i wygłoszenie słowa Bożego także w trudnych chwilach doświadczeń. Wzorując się na wyżej wymienionych Świętych uczmy się kochać         i przebaczać.

Do wspólnego pielgrzymowania zaprośmy Siostry i Braci  zainteresowanych duchowością         św. Franciszka, niech podczas podróży  autokarami  zagości śpiew, modlitwa oraz braterska miłość i  radość z pielgrzymowania do naszej najlepszej Matki obecnej w Jej Jasnogórskim wizerunku.

Pokój i Dobro!

s. Joanna Berłowska

 

 

XXI  OGÓLNOPOLSKA  PIELGRZYMKA

FRANCISZKAŃSKIEGO  ZAKONU  ŚWIECKICH

W  POLSCE

Jasna Góra 18-19 lipca 2014 roku

 

DZIEWIĘCIOLETNIA NOWENNA
przed Jubileuszem 800. rocznicy powstania
III Zakonu Świętego Franciszka

Rok 2014 Przyjmują Ciało i Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa i czynią godne owoce pokuty.

 (Reg. FZŚ Wstęp)

 

 

PROGRAM:

 

NOCNE CZUWANIE

18 lipca 2014 - piątek   godz. 2100 do 400  19.07. 2014 -  sobota

animacja :

s. Jolanta Bogdanów radna ds. formacji  i O. Jan Fibek OFM Cap Asystent Reg. białostockiego

 

godz. 2100   Apel Jasnogórski prowadzi: O. Andrzej Romanowski OFM Cap,

                                                                Przewodniczący Konferencji Asystentów  Narodowych

 

godz. 2400      MSZA ŚW. – przewodniczy i homilię wygłosi O. dr Paweł Sroka OFM Conv Asystent Narodowy FZS

                                                

Modlitwy podczas nocnego czuwania prowadzą Regiony:

częstochowski, gdański, warszawski, po MSZY ŚW.  lubelski, białostocki poznański, katowicki, rybnicki, Białoruś

 

 

 

 

19 lipca 2014 sobota

 

 

godz. 945                 Rozpoczęcie,  śpiew Wspólnota FZS z Helu

 

godz. 1000                      Rozważania III części Różańca św.

             Rozpoczęcie przed stacją Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Prowadzenie rozważań: Region szczeciński

 

godz. 1100           UROCZYSTA MSZA ŚW. koncelebrowana

na Jasnogórskim Szczycie

Przewodniczy -  O. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv

 

                            Słowo powitania - Przełożona Narodowa FZS  s. Joanna Berłowska

 

Oprawa liturgiczna:

Czytanie               Region katowicki

Psalm                    Region warszawski

 

 

 

 

Złożenie darów ołtarza:

Komentarz:                                       Region rybnicki          

·         Kwiaty                                         Rycerze św. Franciszka

·         Dar dla Sanktuarium Jasnogórskiego                  RN FZŚ w Polsce     

·         Dar dla Sanktuarium Jasnogórskiego                  RN FZŚ z Białorusi  

·         Świeca                                         Region wrocławski

·         Chleb                                           Region przemyski 

·         Owoce                                         Region łódzki

·         Hostia                                          Region bielsko-żywiecki

·         Wino                                            Region lubelski

Modlitwa wiernych  -   Region krakowski

Akt zawierzenia  -    Przełożona Narodowa FZŚ                           

Na zakończenie Mszy Św. podziękowanie: Asystent narodowy FZŚ

 

Godz.1215                Komunikaty Rady Narodowej FZS

 

 

godz. 1315           Spotkanie Rady Narodowej FZŚ i Przełożonych Regionów FZŚ                                                          oraz rozprowadzanie materiałów formacyjnych przez Komisję  Rady Narodowej FZŚ                 Sala  o. Augustyna Kordeckiego 

 

godz. 1500           Droga Krzyżowa na Wałach Jasnogórskich

                            Przewodniczy                           O. Gabriel Kudzia OFM

Prowadzenie rozważań             Region opolski

Śpiew pieśni                            Region Poznański

godz. 1630           Z a k o ń c z e n i e   p i e l g r z y m k i

 

POKÓJ  I  DOBRO!

 

 

 

Komunikat nr 2/2013

Czcigodni Ojcowie,
Drogie Siostry i Drodzy Bracia we Wspólnotach Regionalnych
,

przekazuję informacje na poniższe tematy:

·         1. Nowo mianowani Asystenci Narodowi FZŚ

·         2. Skorygowane terminy spotkań ogólnopolskich 2014

·         3. Informacje wydawnicze

·         4. Sprawozdania za 2013 r.

Ad 1

Konferencja Prowincjałów Franciszkańskich w Polsce zebrana w dniu 17 października w Niepokalanowie Lasku przychyliła się do wniosku Rady Narodowej FZŚ i mianowała Asystentami Narodowymi:

·         O. Gabriela Kudzię OFM z Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP

·         O. Andrzeja Romanowskiego OFM Cap. z Prowincji Świętych Wojciecha i Stanisława Biskupów i Męczenników

·         O. dr. Pawła Srokę OFM Conv z Prowincji Św. Antoniego i Bł. Jakuba Strzemię

Równocześnie KPF w Polsce przekazała Ojcom Asystentom życzenia owocnej i wytrwałej współpracy z RN FZŚ oraz zapewniła o otwartości i gotowości do podejmowania wspólnych działań dla dobra franciszkanów świeckich, zawierzając Ich posługę wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny Królowej Zakonu Serafickiego oraz Świętego Franciszka.

Przewodniczącym Konferencji Asystentów Narodowych w obecnej kadencji Rady jest O. Andrzej Romanowski OFM Cap.

Otoczmy Czcigodnych Ojców Asystentów Narodowych, a także Regionalnych i Wspólnotowych, naszą życzliwością i modlitwą.

Rada Narodowa jeszcze raz serdecznie dziękuje Ojcom: dr. Alojzemu Pańczakowi OFM i Marianowi Jarząbkowi OFM Conv za dwunastoletni okres bardzo sumiennej, pełnej poświecenia i życzliwości posługi Asystentów Narodowych. Niech Pan wynagrodzi obficie wszelki trud i zaangażowanie dla dobra FZŚ w Polsce.

 

Ad 2

Przepraszam za niedokładne sprawdzenie z kalendarzem terminów spotkań ogólnopolskich na rok 2014 i podaję skorygowany plan:

Spotkania w Warszawie w Centrum Franciszkańskim, ul. Modzelewskiego 98 A

·         14-15 lutego - Rada Narodowa

·         15-16 lutego - Rada Narodowa z Przełożonymi Regionów

·         4-5 kwietnia - Rada Narodowa

·         5-6 kwietnia - Rada Narodowa z Radnymi ds. formacji w Regionach

·         29 kwietnia - Konferencja Asystentów Prowincjalnych i Regionalnych

·         13-14 czerwca - Rada Narodowa

·         14-15 czerwca - Rada Narodowa FZŚ i MF z Radnymi do kontaktów z Młodzieżą Franciszkańską i Rycerzami Św. Franciszka

·         18-19 lipca - Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę z nocnym czuwaniem

 

Ad 3

W związku z zainteresowaniem książką Autorów: O. Tadeusza Słotwińskiego OFM i O. Maksymiliana Damiana OFM pt. ŚWIĘCI FRANCISZKAŃSCY NA KAŻDY DZIEŃ informuję, że aktualnie jest ona do nabycia w Centrum Franciszkańskim. Zamówienia można kierować na adres Rady Narodowej FZŚ.

 

Ad 4

Sprawozdania za rok 2013 proszę składać na dotychczas ustalonych formularzach w terminie określonym w Statucie Narodowym. W sprawozdaniu finansowym został poprawiony błąd (formularz w załączeniu)

Obszerniejszy komunikat zostanie przesłany po spotkaniu Rady Narodowej planowanej na początku grudnia br.

 

Listopad to czas szczególnej pamięci o wszystkich, którzy zakończyli ziemską wędrówkę i odeszli do Pana, polecajmy Miłosiernemu Bogu Siostry i Braci z FZŚ oraz Asystentów duchowych.

 

Serdecznie pozdrawiam

Pokój i Dobro!

Joanna Berłowska OFS
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

Warszawa, dnia 5.11.2013 r.

 

 IX Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce

W dniach 20-22 września 2013 roku obradowała w Warszawie w Centrum Franciszkańskim na Mokotowie IX – już! – Kapituła Narodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce. Kapitułę poprzedziła wizytacja generalna, którą przeprowadzili br. Tibor Kauser z Węgier jako delegat Przełożonej Generalnej oraz o. José Antonio Cruz Duarte OFM z Brazylii, Asystent Generalny.

 

Sesja wyborcza wyłoniła nowy skład Rady Narodowej, zatwierdzony przez Przewodniczącego Kapituły br. Tibora Kausera OSF:

·         Przełożona Narodowa – s. Joanna Berłowska

·         Z-ca Przełożonej Narodowej – s. Maria Kos

·         Sekretarz Narodowy – br. Zygfryd Smarzyk

·         Skarbnik Narodowy – s. Anna Jagosz

·         Radna ds. Formacji – s. Jolanta Bogdanów

·         Radna ds. MF – s. Anna Jagosz

·         Radna – s. Barbara Lis

·         Radna do RM – s. Emilia Nogaj

·         Z-ca Radnej do RM – br. Henryk Lasończyk

 

 

2013 r.

XX OGÓLNOPOLSKA PIELGRZYMKA FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W POLSCE

Jasna Góra 19-20 lipca 2013 roku, Motto: Dziewięcioletnia Nowenna, przed Jubileuszem 800 rocznicy powstania III Zakonu Świętego Franciszka. Rok 2013 - Wszyscy, którzy mają w nienawiści ciała swoje z wadami i grzechami (reg. FZŚ Wstęp)

PROGRAM:

NOCNE CZUWANIE: 19 lipca 2013, piątek, godz. 21.00 do 20 lipca 2013, sobota, godz. 4.00
animacja: s. Jolanta Bogdanów, przełożona Regionu Poznańskiego, i o. Jan Fibek OFM Cap., Asystent Regionu Warszawskiego

  • godz. 21.00 – Apel Jasnogórski, prowadzi: o. Marian Jarząbek OFM Conv., Przewodniczący Konferencji Asystentów Narodowych
  • godz. 24.00 – Msza Święta – przewodniczy o. Andrzej Romanowski OFM Cap., homilia: o. Marian Jarząbek OFM Conv.
  • Modlitwy podczas nocnego czuwania prowadzą regiony: Częstochowski, Gdański, Warszawski, po Mszy św. regiony: Lubelski. Poznański, Katowicki oraz Białoruś

20 lipca 2013, sobota

  • godz. 09.45 – Informacje
  • godz. 10.00 – Rozważania III części Różańca św. Prowadzenie rozważań Region Olsztyński
  • godz. 11.00 – UROCZYSTA MSZA ŚW. koncelebrowana na Jasnogórskim Szczycie.
    Przewodniczy – Jego Ekscelencja ks. biskup Ignacy Dec
    • Słowo powitania: Przełożona narodowa FZŚ s. Joanna Berłowska
    • Oprawa liturgiczna: Czytanie: Region Warszawski, Psalm: Region Poznański, Służba liturgiczna: Region Lubliniecki
    • Złożenie darów ołtarza: Komentarz: Region Krakowski, Pismo Święte: Rycerze św. Franciszka, Kwiaty: Młodzież Franciszkańska, Dar dla Sanktuarium Jasnogórskiego: RN FZŚ w Polsce, Dar dla Sanktuarium Jasnogórskiego: RN FZŚ z Białorusi, Świece: Region Białostocki, Chleb: Region Katowicki, Owoce: Region Częstochowski, Hostia: Region Olsztyński, Wino: Region Przemyski
    • Modlitwa wiernych: Region Lubelski
    • Akt Zawierzenia: Przełożona narodowa FZŚ
    • Podziękowanie: Asystent narodowy FZŚ
  • godz. 12.15 – Komunikaty Rady Narodowej FZŚ
  • godz. 13.15 – Spotkanie Rady Narodowej FZŚ i przełożonych regionów FZŚ oraz rozprowadzanie materiałów formacyjnych przez Komisję Formacyjną Rady Narodowej FZŚ w Sali Błogosławionego Jana Pawła II
  • godz. 15.00 – Droga Krzyżowa na Wałach Jasnogórskich, przewodniczy o. Sylwester Haśnik OFM, Prowadzenie rozważań: Region Łódzki, Śpiew pieśni: Region Poznański
  • godz. 16.30 – Zakończenie pielgrzymki

 

Europejskie Spotkanie Franciszkanów Świeckich 2013

Europejskie Spotkanie Franciszkanów Świeckich 2013 zostało zorganizowanie przez wspólnotę FZŚ z Włoch i odbyło się od 6 do 14 czerwca w Domu Rekolekcyjnym w Camposampiero.

Miejscowość Camposampiero, oddalona ok. 20 km od Padwy jest związana z życiem św. Antoniego. Przybył on do Camposampiero w 1231 r. po niepowodzeniu misji u Ezzelina w Weronie, który był przywódcą nieprzyjaznych papiestwu gibelinów. Tę miejscowość obrał sobie na swoją pustelnię i zamieszkał na drzewie, na orzechu, z którego również głosił kazania. Obecnie w tym miejscu, gdzie stało drzewo, znajduje się mała kaplica zwana po włosku „noce” czyli „orzech”. Bazylika natomiast jest sanktuarium wizji św. Antoniego.

Wspaniała atmosfera domu wraz z otaczającym go parkiem, bliskość sanktuarium św. Antoniego zachęcały do wymiany doświadczeń z braćmi i siostrami z całej Europy, do poznania nie tylko tego co wspólne, ale również co różne w bogactwie narodów europejskich, a przede wszystkim do wspólnej modlitwy i rozważania słowa Bożego.

Wszystkim uczestnikom EUFRA doskonałą opiekę duchową zapewnili O. Alojzy Pańczak OFM, asystent narodowy FZŚ w Polsce, O. Hermann Josef OFM z Niemiec i O. Antoni OFM Conv. z Rumunii.

W tegorocznym spotkaniu EUFRA uczestniczyło około 50 osób, które pochodziły z następujących państw: Austria, Holandia, Polska, Rosja, Słowacja, Francja, Niemcy, Rumunia i oczywiście Włochy.

Mottem spotkania EUFRA było hasło: Z św. Franciszkiem, z św. Klarą i z św. Antonim z Padwy w drodze do nowej Europy.

 

Zostały utworzone grupy dyskusyjne w różnych językach, w których to w oparciu o Regułę i Konstytucje Generalne FZŚ, o Pisma św. Klary, św. Franciszka, kazania św. Antoniego oraz teksty z Biblii rozważany był temat: Modlitwa, ubóstwo i apostolat w życiu św. Franciszka, św. Klary i św. Antoniego.

Spotkanie EUFRA przypadło na czas odpustu ku czci świętego Antoniego. Uroczystości odpustowe rozpoczęły się wieczorem 12 czerwca w sanktuarium św. Antoniego w Arcella, w miejscu, w którym św. Antoni zakończył swoje ziemskie życie. Dlatego w wieczór przed uroczystością odpustową ku czci św. Antoniego odbywa się w sanktuarium w Arcella przedstawienie „Pamiątka śmierci świętego Antoniego”, po którym wyrusza procesja z figurą przedstawiającą zmarłego Świętego do bazyliki w Padwie. W procesji uczestniczą władze miasta Padwy i Camposampiero, przedstawiciele organizacji kościelnych i świeckich oraz korowód osób w strojach z epoki św. Antoniego.

 

13 czerwca została odprawiona uroczysta msza św. ku czci św. Antoniego w sanktuarium w Camposampiero, a potem wyruszyła procesja z figurą św. Antoniego wokół miasta. Braliśmy czynny udział w tych uroczystościach i były one dla nas wszystkich wielkim, duchowym przeżyciem.

Był także czas na cichą adorację Najświętszego Sakramentu w kaplicy domu rekolekcyjnego oraz odmawianie różańca w wielu językach.

Poza tym odbywały się zajęcia praktyczne, które dały możliwość sprawdzenia różnych swoich umiejętności. Były to zajęcia z rysowania i malowania, wyszywania serwetek, fotografowania oraz redagowania gazetki EUFRA. Grupa liturgiczna przygotowywała oprawę nabożeństw i mszy świętych.

Oprócz strawy duchowej mieliśmy także możliwość zapoznania się miejscową kulturą oraz historią tego regionu a także poznać braci i siostry z miejscowych wspólnot FZŚ. Zostaliśmy przyjęci przez burmistrza miasta Camposampiero, który w swoim wystąpieniu podkreślił ważność takich spotkań dla uzyskania jedności w całej Europie. Zwiedziliśmy także przepiękną Wenecję, oraz Monselice i Este, dwa urokliwe zabytkowe, małe miasteczka włoskie.

 

14 czerwca odbyliśmy wycieczkę do Padwy. Zwiedziliśmy to piękne, bogate w liczne zabytki miasto. Pobyt w Padwie zakończyliśmy w Bazylice św. Antoniego, gdzie u grobu tego Świętego mieliśmy czas na modlitwę i zawierzenie jego wstawiennictwu wszystkich naszych doczesnych spraw. Odbyło się także spotkanie z miejscowym biskupem, który w skierowanym do nas słowie nawiązał do obchodzonego w tym roku jubileuszu 750 lat od odkrycia nienaruszonego języka św. Antoniego. Biskup podkreślił, że był to błogosławiony język, bowiem nieustannie wielbił Boga i wzywał ludzi do wielbienia naszego Ojca w niebie.

Spotkanie EUFRA, które przeżywaliśmy w roku wiary i w miejscach związanych z życiem św. Antoniego, przyczyniło się do pogłębienia naszej wiary i duchowości franciszkańskiej, bliższego poznania życia i nauczania św. Antoniego oraz umocnienia więzi braterskich z siostrami i braćmi z innych krajów europejskich. Święty Antoni pozostanie dla nas wzorem ufnej wiary, a jego słowa drogowskazem i umocnieniem dla nas w realizacji naszego powołania.

 

s. Emilia Nogaj

Kolejne spotkanie EUFRA odbędzie się w Polsce w Straszynie k. Gdańska – od 3 do 12 lipca 2014 r.

 

Z A P R O S Z E N I E
Czcigodni Ojcowie, Drodzy Siostry i Bracia,

Zapraszam bardzo serdecznie do udziału w dwudziestej Ogólnopolskiej Pielgrzymce Franciszkańskiego Zakonu Świeckich do Matki Bożej Jasnogórskiej. Postarajmy się przybyć jak najliczniej do Tronu naszej Matki i Królowej, aby w Roku Wiary i Nowenny przygotowującej do 800-lecia powstania III Zakonu Św. Franciszka, dać wyraz naszej jedności i miłości do Boga i Kościoła.

Od dwudziestu lat gromadzimy się coraz liczniej w naszym narodowym Sanktuarium, by nieustannie dziękować i prosić o potrzebne łaski dla nas, naszych rodzin, naszej Ojczyzny, a także dla wszystkich wspólnot FZŚ w Polsce i na całym świecie.

Podczas zbliżającej się pielgrzymki będziemy przepraszać Maryję za grzechy, którymi ranimy Jej Niepokalane Serce, a w sposób szczególny pragniemy wyrazić nasze przebłaganie za niegodny czyn, jaki został dokonany na Jej wizerunku w dniu 9 grudnia 2012 r. Wpatrujemy się od dzieciństwa w Jej zatroskane oblicze, które zawsze budzi w nas nadzieję, dodaje otuchy i sił do walki z naszymi grzechami tak osobistymi, jak i narodowymi.

Przed dwudziestu laty po raz pierwszy w wyzwolonej Ojczyźnie, po powstaniu struktur krajowych FZŚ stanęliśmy na Jasnej Górze, by zawierzyć nasz Zakon Matce Najświętszej. Podczas tegorocznej pielgrzymki podziękujmy szczególnie za wiele dobra, które dokonało się w sercach sióstr i braci, za rozwijające się nowe Wspólnoty, zarówno przy klasztorach jak i parafiach diecezjalnych, które powstały dzięki wielkiej życzliwości wielu księży Proboszczów i wsparciu rad regionalnych. W sposób szczególny okażmy w modlitwie naszą wdzięczność Asystentom wszystkich poziomów struktur za ich troskę, poświęcenie, opracowywanie materiałów formacyjnych, konferencji i wszelkie wsparcie podczas rozlicznych nieraz obowiązków duszpasterskich.

Franciszkański Zakon Świeckich skupia w większości osoby starsze, toteż w minionym dwudziestoleciu odeszło do Pana wielu spośród nas, dłużni jesteśmy im pamięć modlitewną, a my – dopóki Pan darzy siłami i zdrowiem – starajmy się poświęcać czas dla ofiarnej służby bliźnim, Kościołowi i Franciszkańskiemu Zakonowi Świeckich.

Corocznie podczas kolejnych pielgrzymek uroczystej Mszy św. koncelebrowanej przewodniczyli ks. Biskupi z Polski oraz z zagranicy, a w XXV-lecie zatwierdzenia Reguły Mszy św. przewodniczył Jego Eminencja ks. Arcybiskup Józef Kowalczyk, obecny Prymas Polski. Umacniali nas swoim słowem pasterskim biskupi należący do III Zakonu, a także Ojcowie Prowincjałowie. Podczas tegorocznej Pielgrzymki Eucharystii w sobotę, dnia 20 lipca br., na Jasnogórskim Szczycie przewodniczył będzie i słowo Boże wygłosi Ks. Biskup Ignacy Dec nasz współbrat w św. Franciszku. Wdzięczni za przyjęcie zaproszenia powierzać będziemy Osobę Księdza Biskupa dobremu Bogu prosząc o potrzebne łaski.

Joanna Berłowska OFS
przełożona narodowa FZŚ w Polsce
Warszawa, 9.05.2013 r
.

 

 

Spotkanie radnych regionalnych ds. formacji z Radą Narodową FZŚ

Motto: spotkania „Trwajmy mocno w wierze za wzorem św. Franciszka”

Przełożona narodowa FZŚ s. Joanna Berłowska powitała wszystkich uczestników spotkania, które w dniach 21-22 kwietnia 2013 roku miało miejsce w Centrum Franciszkańskim w Warszawie. Uczestniczyli asystenci narodowi FZŚ: O. Marian Jarząbek OFM Con., O. Andrzej Romanowski OFM Cap., O. Gabriel Kudzia OFM – członek komisji formacyjnej, członkowie Rady Narodowej FZŚ oraz radni ds. formacji w regionach.

S. Joanna Berłowska dokonała podsumowania pracy komisji formacyjnej, która została utworzona na początku kadencji obecnej Rady Narodowej. Celem komisji było zapewnienie materiałów formacyjnych. S. Joanna podkreśliła wielką pracą wykonaną przez O. Gabriela Kudzię OFM. Z jego inicjatywy zostały ustalone tematy formacyjne na trzy lata: w roku 2012 – „Błogosławieni”, w roku 2013 – „Życie w pokucie franciszkanina świeckiego” i w roku 2014 – „Życie w łasce franciszkanina świeckiego”. Przekazywane były informacje z działalności Rady Narodowej FZŚ i Rady Młodzieży Franciszkańskiej do „Głosu św. Franciszka” i na stronę internetową FZŚ.

Następnie brat Michał Rynkowski, radny do spraw formacji w RN, przedstawił konferencję na temat „O wierze franciszkanów świeckich i nie tylko”, jako wprowadzenie do tematu spotkania.

W swojej konferencji brat Michał nawiązał do ogłoszonego Roku Wiary. Dla nas, katolików, jest to czas, aby odnowić nasze relacje z Bogiem i aby te relacje się rozwijały i dojrzewały. Wiara to nie tylko uznanie prawdy o istnieniu Boga i wszystkich prawd przez Niego objawionych, ale to przede wszystkim osobiste zawierzenie Bogu.

Jaka jest nasza wiara? Widzimy pełne kościoły wiernych, a potem spotykamy tych ludzi na ulicy, w pracy, w sąsiedztwie, w rodzinie. Ich zachowanie często nie ma nic wspólnego z wiarą. A ja, czy nazywam się tylko chrześcijaninem, czy nim jestem naprawdę?

Podwoje wiary są dla nas zawsze otwarte. Wprowadzają nas do życia w komunii z Bogiem i pozwalają na wejście do Jego Kościoła. Próg ten można przekroczyć, kiedy głoszone jest Słowo Boże, a serce pozwala się kształtować łaską, która przemienia. Przekroczenie tych podwoi oznacza wyruszenie w drogę, która trwa całe życie.

Współczesny człowiek może na nowo odczuć potrzebę pójścia, aby posłuchać Jezusa, który wzywa nas do wiary w Niego i zaczerpnięcia z Jego źródła, z którego wypływa woda żywa. Musimy na nowo odkryć smak karmienia się Słowem Bożym i Chlebem życia.

Jesteśmy umocnieni wiarą i wiara prowadzi nas każdego dnia. Wiara w bardzo krótkim czasie dokonuje w duszy niezwykłych dzieł. Trwanie przy Bogu z wiarą jest najważniejszą rzeczą w naszym życiu. Musimy pielęgnować naszą wiarę, bo to jest łaska i dar od Pana Boga.

Następnie O. Andrzej Romanowski OFMCap. wygłosił konferencję na temat „Entuzjazm wiary u św. Franciszka”. Rozpoczął ją od wyjaśnienia słowa entuzjazm. Ono oznacza całkowite i bez reszty oddanie się jakieś sprawie. Entuzjazm przechodzi w tęsknotę za osobą lub rzeczą, do której się zmierza. Entuzjazm jest koniecznością do zrealizowania wytyczonego celu. Wiara św. Franciszka oznacza jego zażyłość z Panem Bogiem. Wiara jest odpowiedzią na Boże zaproszenie, jest to przylgnięcie do Chrystusa, powierzenie swojego życia Chrystusowi. Tak patrzymy na wiarę św. Franciszka. Św. Franciszek otrzymał religijne wychowanie od swoich rodziców, uczył się czytać na księgach psalmów, uczęszczał do szkoły przykościelnej. Jednak podstawowym źródłem wiary św. Franciszka było osobowe spotkanie z Chrystusem, z którym Franciszek nawiązał dialog. W Spoleto odpowiedział pozytywnie na zaproszenie Chrystusa. Spotkanie z trędowatym przemienia jego życie, to co gorzkie przemienia się w słodycz. W San Damiano po raz kolejny Franciszek spotyka Chrystusa. Wtedy jego serce zostało zapalone miłością do Chrystusa Ukrzyżowanego. Franciszek słyszy głos Chrystusa i odpowiada pozytywnie. Na Alwerni wchodzi Franciszek w dialog z Chrystusem i przypieczętowuje wszystkie spotkania z Chrystusem. Miłość przemienia serce Franciszka w serce Chrystusa. W momencie swojej śmierci mówi do braci: „Bracia do tej pory nic nie uczyniliśmy, zacznijmy od nowa”. Błogosławi braci i mówi do nich: „Pan mnie woła i muszę iść”.

W Franciszku działa Duch Święty. Obdarza go mądrością. Franciszek wszedł w bezpośrednie doświadczenie Boga. Franciszek pragnął spotkania z Panem Bogiem, ciągle Go szukał. Odkrył Boga w wierze, który objawił się w jego życiu. Św. Franciszek mówił: „Najwyższy sam mi to objawił”. Franciszek wchodzi w mistyczne spotkanie z Panem Bogiem. Oznacza to, że oprócz słów, które słyszał, doświadczał obecności Boga. Najważniejsza była stygmatyzacja. To ona zmieniła jego ciało i duszę i on stał się nowym człowiekiem. Franciszek był natchniony przez Boga. Franciszek był entuzjastą wiary. Dla Franciszka istniał tylko Bóg Trójjedyny. On ciągle doświadczał obecności Boga. Zastanawiał się, co zrobić, aby bardziej podobać się Bogu. Franciszek kochał Matkę Bożą, bliźnich i wszystkie stworzenia. W nich szukał Boga. Franciszek przeszedł do bezinteresownej wiary. Wszystko robił dla Boga. Służąc innym spłacał dług wobec Boga za łaski, które otrzymywał. Całe swoje życie oddał Bogu, był posłuszny Bogu. W ten sposób wchodził w coraz głębsze zjednoczenie z Chrystusem, doświadczył Jego obecności i dzielił się tym z innymi. Doświadczenie obecności Boga ubogaciło go. Bóg go napełnił i uszczęśliwił. Dla Franciszka Bóg jest światłem. On uwielbia i adoruje Boga. Wyraża to w ekstazie. Entuzjazm Franciszka przechodzi na innych. Franciszek staje się doskonałym narzędziem Pana do przeprowadzenia odnowy w Kościele. Za wzorem św. Franciszka mamy stawać się świadkami entuzjazmu wiary.

O. Gabriel Kudzia OFM wygłosił konferencję na temat: „Trudności i doświadczenia w wierze franciszkanów świeckich i sposoby ich przezwyciężania”. W wierze mogą występować różne trudności: brak zrozumienia, wymagania ze strony otoczenia, niewłaściwe rozpoznanie planów Bożych, pokusa, niepokój, niepewność siebie, wątpliwości, pycha, przywiązanie do własnego „ja”. Te wszystkie trudności można pokonać czytając Katechizm Kościoła Katolickiego, aby poznać naukę Kościoła. Należy zwrócić się do kapłana o wyjaśnienie niezrozumiałych spraw. Bardzo ważna jest modlitwa do Ducha Świętego o światło. Trzeba prowadzić życie duchowe.

O. Marian Jarząbek OFM Conv. wygłosił konferencję na temat „Formy przekazywania wiary franciszkanom świeckim”. Zakładając Zakon Braci Mniejszych św. Franciszek rozumie go i kształtuje jako całkowicie apostolski. Apostolskość stanowi służbę królestwu poprzez głoszenie słowa i świadectwa życia. Zadanie to często łączy się z „nową ewangelizacją”. Aby móc przekazywać innym wiarę, trzeba znać głęboko wiarę, którą pragniemy się dzielić . Dla św. Franciszka oznaczało to głosić Królestwo niebieskie i pokutę. Królestwo niebieskie zapoczątkowane przez Chrystusa jest już obecne i działa w historii ludzi. Jednak, aby wejść w tę rzeczywistość potrzebne jest nawrócenie. Św. Franciszek mówi do swoich braci: „Idźcie z Bogiem i jak On was raczy natchnąć, tak głoście wszystkim pokutę”. Mówi też: „Najdrożsi, idźcie po dwóch w różne strony świata, głosząc ludziom pokój i pokutę na odpuszczenie grzechów”. Św. Franciszek sam też przechodził po wielu miejscowościach głosząc wszystkim pokój, wzywał do nawrócenia i pokuty.

Aby przekazywanie wiary było skuteczne muszą być spełnione warunki. Odnosi się to do przekazywanego przesłania, do przekaziciela oraz do sposobu przekazywania innym.

Treść przesłania musi mieć charakter pozytywny i zawierać w krótkiej i zrozumiałej formie przekazywane treści. Św. Franciszek zaleca krótkość w Regule, ponieważ „Pan też mówił krótko na ziemi”. Przekazywanie wiary nie polega na toczeniu sporu w celu pokonania przeciwnika, ale na dialogu zmierzającym do przekonania o prawdzie. Postawa mówiącego wyraża pragnienie przekonania bez pokonywania. Ważne jest też słuchanie, które umożliwia poznanie tego, co interesuje lub martwi drugą osobę. Trzeba wysłuchać pytań drugiej osoby, zanim zaproponowane zostaną odpowiedzi. Treści należy przekazywać w sposób jasny. Chodzi o to, aby odbiorca rozumiał, co się do niego mówi. Osoba przekazująca musi cechować się wiarygodnością, empatią i uprzejmością. Aby odbiorca przyjął przekazywane mu treści, musi być przekonany, że osoba albo organizacja, od której one pochodzą, są godne zaufania. Empatia nie oznacza rezygnacji z naszych przekonań, ale postawienie się na miejscu innych. Przekonać mogą tylko takie odpowiedzi, które będą rozsądne i pełne zrozumienia. Rozmowa musi być prowadzona z uprzejmością. Św. Franciszek podkreślał, aby bracia dawali dobry przykład, aby unikali wszystkiego, co obraża miłość, czyli kłótni, sporów i sądów. Posłańcy pokoju i dobra powinni wspierać wartości ewangeliczne według ducha Ewangelii, respektować wolność adresatów słowa. Św. Franciszek mówił, że bracia powinni być cisi, spokojni, skromni, łagodni i pokorni. Trzeba okazywać życzliwość. Ona sprawia, że przekazywane treści staną się czymś pozytywnym, istotnym i atrakcyjnym. Życzliwość uzdalnia do cierpliwości i otwartości. Współczesny człowiek potrzebuje miłości, otwartości, życzliwości. Niech w przekazywaniu wiary będzie dla nas wzorem św. Franciszek. Jego osobowość była spójna. Potrafił być w tym samym czasie nieubłagany dla siebie, ale bardzo przystępny dla innych. Przekazywał wiarę w różnych sytuacjach życia codziennego. Był złączony z Chrystusem i Chrystus dał mu siłę do takiego postępowania i działania.

Po wysłuchanych konferencjach odbyła się praca w trzech grupach na temat dzielenia się wiarą we wspólnocie FZŚ, w rodzinie oraz w pracy zawodowej i środowisku społecznym.

Dzielenie się wiarą i dawanie świadectwa przynależności do Chrystusa jest podstawowym zadaniem każdego franciszkanina świeckiego. Dzielić się wiarą we wspólnocie oznacza przede wszystkim dawanie przykładu własnym życiem. Należy żyć wiarą na co dzień. Jesteśmy wiarygodni, jeżeli nasze słowa i czyny są zgodne z postanowieniami Reguły FZŚ, żyjemy przechodząc od Ewangelii do życia i od życia do Ewangelii. Bardzo ważną sprawą we wspólnocie jest rozmowa. Aby ta rozmowa przyniosła błogosławione owoce wzrostu wiary, potrzeba atmosfery serdeczności we wzajemnych relacjach. Trzeba poznać problemy członków wspólnoty. We wzajemnych kontaktach należy okazywać zrozumienie, cierpliwość, miłość. Inną formą dzielenia się wiarą jest rozważanie Pisma świętego, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Katechizmu Kościoła Katolickiego i rozważanie życiorysów świętych, nie tylko franciszkańskich. Aby została zachowana wierność teologiczna, ważna jest obecność asystenta duchowego na spotkaniu wspólnoty, który powinien moderować dyskusję.

Wiarą trzeba dzielić się również w rodzinie. Polega to na przekazywaniu tradycji wspólnej modlitwy w rodzinie przez kolejne pokolenia. Na rozwój duchowy rodziny ma wpływ czytanie prasy i książek katolickich. Dla rozwoju duchowego dziecka ważne są rozmowy rodziców na tematy związane z wiarą, okazywanie zrozumienia i cierpliwości w trudnościach wychowawczych. Zadaniem rodziców jest dawania świadectwa działania Boga w ich życiu.

Jako franciszkanie świeccy przebywamy w różnych środowiskach. Jest ogromna potrzeba na dobre uczynki. Świat potrzebuje normalności i zasad życia w prostocie i pokornego przyjmowania słabości. My, franciszkanie, jesteśmy wyrzutem sumienia w środowisku, uważa się nas często jako herosów wiary, a naszą mocą i siłą jest Eucharystia i modlitwa. Nie jest łatwo dawać świadectwo wiary w środowisku, w którym przebywamy. Spotykamy się z krytyką, niezrozumieniem, ale wytrwała i cierpliwa postawa powoduje zmianę nastawienia do osoby i Boga. Ważne jest świadectwo naszego życia, nasza postawa musi być klarowna. Trzeba prowadzić życie zgodne z Ewangelią. Ważna jest kompetencja, aby móc odpowiedzieć na różne pytania zadawane przez osoby, z którymi się spotykamy, np. w środowisku zawodowym. Odpowiadać należy po zastanowieniu się i krótkiej modlitwie do Ducha Św.

O. Andrzej Romanowski OFM Cap. wygłosił drugą konferencję „Rozmyślanie umocnieniem w wierze”. Modlitwa franciszkańska ma charakter uczuciowy. Modlitwa prowadzi do realizacji naszej duchowości , umacnia wiarę. Celem rozmyślania i modlitwy franciszkańskiej jest rozpalenie uczuć i wylanie serca przed Panem. Należy kochać Pana całym sercem, szukać Jego chwały, kierować do Niego wszystkie nasze intencje. Modlitwa franciszkańska jest dostępna dla każdego. Wrogiem modlitwy jest pośpiech. Osoby , które mają problemy z modlitwą, określa św. Franciszek jako zgaszone duchem modlitwy. Na modlitwie wyrażane są trzy stany uczuciowe: prośba, przebłaganie, dziękczynienie. W czasie modlitwy mamy przeżywać miłość Boga. Pan woła nas na modlitwę przez wydarzenia naszego życia. Pan woła nas nieprzygotowanych do modlitwy. Tacy właśnie jesteśmy. Pan czeka na nas w modlitwie. To czekanie Pana powinno nas uspokoić. Zanim rozpoczniemy rozmyślanie, mamy przytulić się do Pana, pozwolić, aby Pan nas ogarnął. Można odmówić modlitwę św. Franciszka przed krzyżem w San Damiano, lub modlitwę znajdującą się na zakończeniu listu do Zakonu. Po tej modlitwie powinniśmy zjednoczyć się z Panem. Ten stan ma trwać tak długo, jak serce czuje. Potem zaczynamy słuchać Pana. Pan do nas mówi. Słowo Boże ma kształtować nasze serca. Mamy wprowadzać w życie słowo Boże, jak czynił to św. Franciszek. Celem rozmyślania nie jest medytacja intelektualna, ale poznanie woli Bożej. Celem modlitwy jest wypowiedzenie przed Panem naszych trosk i radości. Wtedy doświadczymy mocy Bożej na modlitwie. Jeśli będziemy tak żyć jak św. Franciszek, to będziemy się modlić, tak jak on. Najważniejszym owocem modlitwy jest przemienione serce. Taka modlitwa będzie umacniać nas w wierze i nasza wiara będzie się rozwijać.

Brat Adam Smoleń w swojej wypowiedzi podkreślił ważność modlitwy. Mamy modlić się w intencji ojczyzny, ale również być aktywni w życiu społecznym. Świat potrzebuje franciszkanów świeckich.

O. Marian Jarząbek OFM Conv. powiedział, że jako franciszkanie świeccy jesteśmy świadkami wiary w swoich środowiskach. Jesteśmy narażeni na krytykę. Nie należy od razu reagować na krytykę Kościoła. Dobrze jest podać przykłady dobrze służących kapłanów i pomodlić się w intencji osób krytykujących.

Przeżywamy Rok Wiary, dlatego w sposób szczególny jesteśmy powołani do pogłębiania wiary, do trwania przy Chrystusie. Niech św. Franciszek będzie dla nas wzorem do naśladowania.

 

Komunikat Nr 1/2013

Czcigodni Ojcowie,
Drogie Siostry i Drodzy Bracia we Wspólnotach Regionalnych,

Rada Narodowa podaje informacje na następujące tematy:

1.      Pismo Konferencji Prowincjałów Franciszkańskich

2.      Terminy spotkań 2013

3.      IX Kapituła Narodowa FZS w Polsce

4.      Podziękowanie dla Regionu Warszawskiego

5.      Statut Narodowy

6.      Aktualizacja danych o wspólnotach miejscowych

·         Ad 1.
W odpowiedzi na pismo RN FZŚ, dotyczące między innymi wypełniania zadań Asystencji we FZŚ przez kapłanów Pierwszego Zakonu, w sytuacji istniejących różnych grup modlitewnych w Kościele, Konferencja Prowincjałów Franciszkańskich zebrana na posiedzeniu 25-26 października 2012 r. z troską odniosła się do przedstawionych zagadnień. Szczególnie podkreślając potrzebę pogłębionej refleksji całej Rodziny Franciszkańskiej na tematnaszej tożsamości, jako naśladowców św. Franciszka.

·         Ad 2.
W związku z otrzymaną informacją z Rady Międzynarodowej, potwierdzającą termin Wizytacji i Kapituły Narodowej, przesyłamy całościowy plan spotkań 2013 roku.

o    9-10 lutego – Rada Narodowa z Przełożonymi Regionów

o    13 kwietnia – Rada Narodowa i Radni ds. MF z RN MF

o    14 kwietnia – Rada Narodowa z Rycerzami św. Franciszka

o    8-9 czerwca – Rada Narodowa z Radnymi d.s. formacji

o    20 lipca – XX Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę, poprzedzona nocnym czuwaniem

o    18-19 września – Wizytacja Rady Narodowej

o    20-22 września – Kapituła Narodowa

·         Ad 3.
W dniach 20-22 września we Franciszkańskim Centrum odbędzie się IX Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce. Niech przygotowaniem do tego wydarzenia będzie modlitwa i refleksja. Według SN FZŚ w Polsce udział w Kapitule biorą: ustępująca Rada Narodowa, Przełożeni Regionów oraz dwóch delegatów, asystenci narodowi oraz asystenci regionalni po jednym z Regionu. Starajmy się wybrać na delegatów osoby dyspozycyjne i dobrze uformowane, by mogły sprostać coraz większym wyzwaniom animowania FZŚ w Polsce. W początkowym okresie powstawania struktur była konieczność pełnienia przez niektóre osoby funkcji jednocześnie na dwóch a nawet trzech poziomach, dziś takiej sytuacji nie musi być. Prosimy o przesłanie listy delegatów do końca maja 2013 r., wówczas roześlemy do Regionów, aby wszyscy uczestnicy Kapituły mogli się wzajemnie poznać.

·         Ad 4.
Rada Narodowa dziękuje Siostrom i Braciom z Regionu Warszawskiego, a szczególnie Siostrze Ewie Kasprzak, za organizację i przygotowanie posiłków dla uczestników spotkań ogólnopolskich we Franciszkańskim Centrum w Warszawie przy ul. Modzelewskiego98 a. Ze względu na siedzibę Rady Narodowej, ponadto dogodny dojazd do Warszawy z całej Polski a także z zagranicy, wizytacja RN i IX Kapituła Narodowa odbędzie się również we Franciszkańskim Centrum, dlatego już dziś kierujemy prośbę do Rady Regionu Warszawskiego o pomoc w organizacji posiłków, a także dyżur w recepcji.

·         Ad 5.
Dzięki wsparciu finansowemu Regionu Krakowskiego i jak zwykle przy dużym nakładzie pracy redakcyjnej Siostry Jadwigi Wojas i Ojca Alojzego Pańczaka OFM został wydany zaktualizowany w oparciu o zmiany w KG FZŚ Podręcznik dla Franciszkanów świeckich, a także Statut Narodowy w którym zmiany dotyczą MF i Asystencji w FZS i MF. Wkrótce będzie także do nabycia nowy Zeszyt Formacyjny na 2013 r. pt. Życie w pokucie Franciszkanina świeckiego.

·         Ad 6.
Ponownie prosimy o zweryfikowanie i pilne nadesłanie do Rady Narodowej aktualnych danych o Wspólnotach Miejscowych zawierających kontakt: e-mail lub telefon, pod którym można uzyskać informacje na temat przyjęcia do Wspólnoty.

Życzymy, by Nowy 2013 r. był czasem wzrastania w wierze i odwadze do dawania świadectwa.

Pokój i Dobro!
Joanna Berłowska OFS
Przełożona

linia

Wiara w życiu i pismach św. Franciszka

Wstęp
W Kościele katolickim od 11 października 2012 roku obchodzimy „Rok wiary”. Z inicjatywą jego ogłoszenia wyszedł w 2011 roku, także 11 października, papież Benedykt XVI w liście apostolskim Porta fidei – Podwoje wiary. Okazją jest przypadająca 11 października 50. rocznica rozpoczęcia Soboru Watykańskiego II i 20. rocznica ogłoszenia przez Jana Pawła II Katechizmu Kościoła Katolickiego

W związku z „rokiem wiary” chciejmy się jej przyjrzeć w świetle życia i pism św. Franciszka. Temat jest niezwykle obszerny i każdy z jego aspektów mógłby stanowić przedmiot pogłębionego i obszernego studium. Ograniczę się do zasygnalizowania zagadnienia pojawiającego się w pismach Świętego i jego biografiach. 

1. Wiara św. Franciszka w świetle współczesnego myślenia
Na wiarę św. Franciszka patrzymy zwykle dzisiejszą perspektywą, dochodząc często do błędnych wniosków. Choć jest to ahistoryczne, wielu odwołuje się do tego spojrzenia, ilustrując formułowane przez siebie tezy. Przyjrzyjmy się zatem niektórym zagadnieniom. 

1. 1. Franciszek człowiekiem wierzącym
Wiara jest czymś istotnym w życiu Świętego. Bez uwzględnienia tego:
- nie można zrozumieć Świętego;
- można go błędnie zawłaszczać dla poparcia takiego czy innego poglądu, czy tematu. Przykładem są ruchy ekologiczne przywołujące obraz Franciszka kochającego przyrodę a nie uwzględniające jego teocentryzmu: wszystko stworzył Bóg, jest w tym ład i harmonia, istnieje hierarcha bytów, na czele której stoi człowiek i jemu w sytuacjach wyboru wszystko musi być podporządkowane.

1. 2. Prostota wiary
Franciszek żył w epoce wiary. Wychował się w rodzinie wierzącej i praktykującej. Łaskę wiary otrzymał na chrzcie świętym. Pisma i biografie nie upoważniają nas do snucia spekulacji o kryzysie wiary Świętego, jego jakichś traumatycznych poszukiwaniach Boga, spekulacjach o Jego istnieniu czy naturze.

1. 3. Nawrócenie św. Franciszka
Jego nawrócenia nie można w żaden sposób łączyć z przejściem od niewiary do wiary. Tomasz z Celano, najstarszy biograf Świętego, opowiadając o młodości św. Franciszka, mimo że pisze o mizerności świata, rażącej próżności, zauważa, że wszyscy „mienili się chrześcijanami” (1Cel 1). Opis celańczyka nawrócenia św. Franciszka nawiązuje do nawrócenia św. Pawła – wierzącego i gorliwego faryzeusza. Obaj byli wierzącymi. Franciszek swój stan przed nawróceniem opisuje następująco: „gdy byłem w grzechach” (Test 1), co nie oznacza niewiary, a swoje nawrócenie określa jako „porzucenie świata” (Test 3), czyli odwrócenie się od tego wszystkiego, co oddala, ale nie neguje Boga.

1. 4. Kryzysy wiary
Doszukiwanie się u Franciszka kryzysów wiary, zwłaszcza pod koniec życia, jest także dzisiejszą projekcją. Pojawia się to już u P. Sabatiera. Współczesnym przykładem jest głośny musical Francesco wystawiony w 2007 r. według libretta Romana Kołakowskiego przez Teatr Muzyczny w Gdyni. Analiza dostępnych źródeł nie upoważnia do postawienia tezy o jakimkolwiek kryzysie wiary u św. Franciszka w dzisiejszym rozumieniu.

2. Cechy wiary św. Franciszka
2. 1. Teocentryzm wiary św. Franciszka
Franciszek wierzy w Boga, który jest Stwórcą, Zbawicielem i Odkupicielem naszym, jedynym prawdziwym Bogiem, który jest pełnią dobra, wszelkim dobrem, całym dobrem, prawdziwym i najwyższym dobrem, który sam jeden jest dobry, litościwy, łagodny, miły i słodki, który sam jest święty, sprawiedliwy, prawdziwy i prawy… (Rnb 23, 27-28).

Odpowiedzią człowieka jest miłość, cześć, uwielbienie, służba najwyższemu Bogu wiecznemu, Trójcy i jedności, ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, Stwórcy wszystkich rzeczy i Zbawicielowi wszystkich w niego wierzących, ufających i miłujących, który jest bez początku, niezmienny, niewidzialny, niewysłowiony, niepojęty, niezgłębiony, błogosławiony, chwalebny, wywyższony, wzniosły, wysoki, słodki, godny miłości, ukochany i cały pożądany ponad wszystko (Rnb 23, 32-34).

Wszystko to kontrastuje z panującym dziś powszechnie – a będącym dziedzictwem humanizmu odrodzeniowego i oświecenia – antropocentryzmem, w którym przenosi się zainteresowanie z kosmosu i Boga na człowieka. W jego skrajnej postaci podkreślając pełną autonomię człowieka, będącego miarą wszelkich prawd i zasad, neguje się istnienie Boga (ateizm), Jego Opatrzności (deizm) lub utożsamia go ze światem (panteizm). Antropocentryzm w postaci umiarkowanej podkreśla pełną autonomię człowieka dobrowolnie przyjmującego istnienie Boga jako Stwórcy i ostatecznego celu człowieka. Bóg wyznaczył w ramach natury człowiekowi zadania, w których wypełnieniu pomaga moralne życie.

2. 2. Doświadczenie mistyczne w wierze św. Franciszka
U Świętego Franciszka spotkamy się z mistycznym doświadczeniem bliskości Boga, czyli pogłębionym stanem życia duchowego. Ten stan oznacza, że człowiek wewnętrznie oczyszczony z grzechów ciężkich i skłonności do nałogów, praktykujący cnoty chrześcijańskie, ubogacony łaską uświęcającą, osiąga intymne zjednoczenie z Bogiem jako darem przez niego udzielonym.

Biografowie odnotowują także jego liczne nadzwyczajne łaski mistyczne:
– wielokrotne wizje, do których należy głos z krzyża w kościółku św. Damiana: „Doznaje niezwykłych nawiedzeń łaski... Rzecz od wieków niesłyszana, bo oto obraz Chrystusa ustami wziętymi z malowidła przemawia doń, nagle osłupiałego, wołając go po imieniu «Franciszku, idź, napraw mój dom, który, jak widzisz, cały idzie w ruinę»” (2Cel 10);

– ekstazy: „Często przystępował do Komunii świętej i to tak pobożnie, że innych pociągał do pobożności, a zakosztowawszy słodyczy niepokalanego Baranka, jakby upojony w duchu, bardzo często wpadał w ekstazy” (1 B 9, 2);

– bilokacje: jak podczas kapituły w Arles w czasie przemówienia św. Antoniego (zob.1 B 4, 10); – otrzymanie stygmatów na górze Alwerni. Najstarszym dokumentem opisującym ten fakt jest List okólny brata Eliasza: „Niedługo przed śmiercią nasz brat i ojciec okazał się ukrzyżowany, nosząc na swoim ciele pięć ran, które prawdziwie są stygmatami Chrystusa. Jego dłonie i stopy miały na sobie z obydwu stron jakby przebicia gwoźdźmi, zachowując i okazując czerń gwoździ. Okazało się także, że jego bok był przebity włócznią i często krwawił” (LE 15–19).

Święty Franciszek nie pozostawił opisów swoich doświadczeń mistycznych. Uważa się, że doświadczenie swojego spotkania z Bogiem zawiera napisana zaraz po stygmatyzacji modlitwa Uwielbienie Boga Najwyższego: „Ty jesteś miłością, kochaniem; Ty jesteś mądrością, Ty jesteś pokorą, Ty jesteś cierpliwością, Ty jesteś pięknością, Ty jesteś łaskawością; Ty jesteś bezpieczeństwem, Ty jesteś ukojeniem, Ty jesteś radością, Ty jesteś nadzieją naszą i weselem, Ty jesteś sprawiedliwością, Ty jesteś łagodnością, Ty jesteś w pełni wszelkim bogactwem naszym. Ty jesteś pięknością, Ty jesteś łaskawością, Ty jesteś opiekunem, Ty jesteś stróżem i obrońcą naszym; Ty jesteś mocą, Ty jesteś orzeźwieniem. Ty jesteś nadzieją naszą, Ty jesteś wiarą naszą, Ty jesteś miłością naszą, Ty jesteś całą słodyczą naszą, Ty jesteś wiecznym życiem naszym: Wielkim i przedziwnym Panem, Bogiem wszechmogącym, miłosiernym Zbawicielem”.

To przeżycie bliskości Boga spotykane we wszystkich religiach – w swojej istocie podobne do siebie – dowodzi, jak rozumuje filozof H. Bergson (1859–1941), istnienia Boga, bo gdyby Go nie było, podobne doświadczenia nie byłyby możliwe.

Dla zwolenników immanentyzmu doświadczenie mistyczne św. Franciszka byłoby potwierdzeniem głoszonej przez nich tezy traktującej religię jako zjawisko ponadzmysłowe, nieistniejące jednak poza podmiotowym naszym „ja”, będące swoistymi aktami serca, uczucia, pożądania i woli. Boga się nie poznaje, ale Nim się żyje i się Go odczuwa. Święty Franciszek pewnie byłby zdziwiony, gdyby w tym duchu wyjaśniano jego wiarę i wypływającą z niej pobożność.

2.3. Franciszek wierzącym człowiekiem swojej epoki
Dla Franciszka – podobnie jak dla ludzi tego okresu – uznanie istnienia Boga było spontanicznym odruchem a wiara w Niego nieodłącznym elementem świadomości powszechnej, niewymagającej jakiegoś dodatkowego uprawomocnienia. Dla ludzi średniowiecza mógł istnieć heretyk lub innowierca, ale nie ateista czy agnostyk. Uznawano Boga i przyjmowano prawdy zawarte w Ewangelii przez sam fakt, że głoszone były przez Jezusa. Ilustracją może być fragment pierwszego Napomnienia: Tak samo potępieni są ci wszyscy, którzy widzą sakrament [Ciała Chrystusowego], dokonywany słowami Pana na ołtarzu przez ręce kapłana pod postacią chleba i wina, ale nie dostrzegają i nie wierzą według ducha i bóstwa, że jest to prawdziwe Najświętsze Ciało i Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa. Poświadcza to sam Najwyższy słowami: To jest ciało moje i krew Nowego Przymierza (Adm 1, 9-10) Wcielenie czy śmierć na krzyżu Jezusa były nie tylko przyjętymi faktami historycznymi, ale rzeczywistością ciągle kształtującą życie. Nie spotkamy, by w swoich pismach Święty poddawał prawdy wiary racjonalnemu dowodzeniu i osądowi.

Nie można się dziwić, że dla racjonalizmu filozoficznego odrzucającego istnienie tego, co niewytłumaczalne a także w konsekwencji objawienia, wiara Franciszka będzie czymś niezrozumiałym.

3. Rozwój wiary św. Franciszka
Każda istota żyjąca podlega prawu rozwoju zmierzającego do osiągnięcia doskonałości przysługującej jej z natury. Podobnie jest z wiarą. Jej rozwój można prześledzić także w życiu św. Franciszka. Dzieli się go na trzy etapy, które nie sposób nie skojarzyć z klasycznym podziałem na trzy okresy życia wewnętrznego. Zresztą rozwój życia wewnętrznego byłby niemożliwy bez żywej wiary.

Pierwszy etap – droga oczyszczenia realizował się w latach 1202–1209. Zwraca się dzisiaj uwagę na szereg wydarzeń brzemiennych dla tego okresu: pobyt w niewoli w Perugii, długa rekonwalescencja, głos z krzyża, spotkanie trędowatego, sąd przed biskupem, Ewangelia o posłaniu uczniów, pierwsi towarzysze a kończy się ustnym zatwierdzeniem pierwszej Reguły przez papieża Innocentego III. Sam Święty z wydarzeń opisanych przez biografów wspomina tylko spotkanie z trędowatymi (Test 1-2), by zaraz potem wspomnieć otrzymaną od Pana łaskę wiary, która pozwoliła mu modlić się: „wielbimy cię, Panie Jezu Chryste, tu i we wszystkich kościołach twoich, które są na całym świecie i błogosławimy tobie, że przez święty krzyż twój odkupiłeś świat” (Test 4-5). Z tej to wiary zrodziło się pragnienie pójścia za Chrystusem pokornym i ubogim, który „wyniszczył samego siebie”. Konsekwencją było życie Ewangelią, modlitwa, głoszenie pokuty, praca…

Drugi etap – droga oświecenia zamykał się w latach 1209–1219. Jest to okres rozwoju i ekspansji Zakonu Braci Mniejszych, powstania wspólnoty Ubogich Pań, początków III Zakonu, wielkich sukcesów apostolskich a kończy się wyprawą na Bliski Wschód. Źródłem błogosławionych owoców, jakie przynosi życie Franciszka i jego braci, jest dokonany w wierze wybór życia Ewangelią i naśladowania Jezusa Chrystusa. Jego jedynym niepokojem żywej wiary było coraz doskonalsze miłowanie Boga: Z całego serca, z całej duszy, z całego umysłu, z całej siły i mocy, z całego umysłu, ze wszystkich sił, całym wysiłkiem, całym uczuciem, całą głębią serca, wszystkim pragnieniami i całą wolą kochajmy wszyscy Pana Boga, który dał i daje nam wszystkim całe ciało, całą duszę i całe życie, który nas stworzył, odkupił, który nas zbawi tylko ze swego miłosierdzia…. Nie miejmy więc innych tęsknot, innych pragnień, innych przyjemności i radości oprócz Stwórcy i Odkupiciela, i Zbawiciela naszego, jedynego prawdziwego Boga… wszędzie my wszyscy, na każdym miejscu, o każdej godzinie i o każdej porze, codziennie i nieustannie wierzmy szczerze i pokornie, nośmy w sercu i kochajmy, czcijmy, uwielbiajmy, służmy, chwalmy i błogosławmy, wychwalajmy i dzięki składajmy najwyższemu Bogu wiecznemu, Trójcy i Jedności, Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, Stwórcy wszystkich rzeczy i Zbawicielowi wszystkich w niego wierzących, ufających i miłujących go… (Rnb 23, 23-34).

Trzeci okres – droga zjednoczenia to lata 1219–1226. Franciszek, patrząc z dzisiejszej perspektywy poddany bolesnym doświadczeniom: chorobom, cierpieniom fizycznym i duchowym, odchodzącą od jego ideału ewolucją Zakonu, czy nie przechodził załamania lub kryzysu wiary? Wydarzenia te, które można prześledzić w jego powstałych w tym właśnie okresie pismach i biografiach, nie mają jednak wpływu na jego wiarę. Chory i prawie niewidomy pisze swoją Pieśń słoneczną, czyli pochwałę stworzeń. Szczególną łaską było doświadczenie mistycznego zjednoczenia z Bogiem, którego zewnętrznym znakiem były stygmaty a ukoronowaniem śmierć Świętego, o której pisał, że jest momentem błogosławieństwa dla tych, których śmierć zastanie w Twej najświętszej woli (Cant 13).

Pierwsi biografowie postrzegają wzrastające upodobnianie się św. Franciszka do Chrystusa nazywanego alter Christus. Utrwalone zostało to przez dzieło Bartłomieja z Pizy De conformitate vita beati Francisci ad vitam Domini Iesu – Podobieństwo życia św. Franciszka do życia Pana Jezusa.

4. Pojęcia wiary w Pismach św. Franciszka
Polskiemu rzeczownikowi wiara odpowiada występujące w pismach Świętego „fides”, natomiast polskiemu czasownikowi „wierzyć” odpowiada łacińskie „credere”. Wpisująca się w liturgię recytacjaCredo była przypomnieniem przyjętych prawd wiary. Jak zaświadcza Reguła niezatwierdzona, w codziennej recytacji bracia nieklerycy (laicy) odmawiający określoną liczbę Ojcze nasz na poszczególne godziny Boskiego oficjum trzykrotnie poprzedzali je recytacją Credo. Wyznaniem wiary rozpoczynała się jutrznia (matutinum), pryma i kompleta, czyli recytowano je o północy na rozpoczęcia służby Bożej, na rozpoczęcie i zakończenie dnia (Rnb 3, 10). Dyspozycji tych nie zawiera Reguła zatwierdzona. Można przypuszczać, że Reguła niezatwierdzona kodyfikowała pewien istniejący zwyczaj, który jednak nie był na tyle utrwalony lub rozpowszechniony, że pominięto go w Regule zatwierdzonej.

4. 1. Fides – wiara
Występujące w Piśmie świętym greckie słowo pistis: „zaufanie”, „przekonanie do”, „pewność” (np. Mt 17, 20: jeżeli mielibyście wiarę (pistis) jak ziarnko gorczycy), w przekładach łacińskich oddano słowem fides – zaufanie gwarantujące relacje między dwoma stronami czy zaufanie jeden do drugiego. Były to ważne dla prawego obywatela i dobrego żołnierza cnoty. Dotyczyło to postawy tego, który ufa prawdzie, uczciwości, szczerości kogoś lub czegoś, albo postawy inspirującej zaufanie lub zasługującej na zaufanie. W łacinie chrześcijańskiej tym pojęciem określano postawę wierzącego w Boga.

Fides catholica – wiara katolicka
Pojęcie to w pewnych kontekstach występuje 4 razy w pismach Świętego i oznacza wiarę wyznawaną przez Kościół katolicki. Kandydaci do Zakonu muszą być badani co do ich wiary i sakramentów Kościoła (Rb 2, 2). Wytrwanie w prawdziwej wierze i pokucie jest warunkiem zbawienia (Rnb 23, 22). Troską zakonników ma być ugruntowanie w wierze katolickiej – (Rb 12, 4). Kto natomiast odstąpił od wiary i życia katolickiego i nie poprawił się, powinien być usunięty ze wspólnoty braterskiej (Rnb 19, 2).

Podobnie jak u Franciszka badania kandydatek do zakonu odnośnie do wiary katolickiej i sakramentów Kościoła domaga się wzorowana na franciszkańskiej Reguła św. Klary (RegCl 2, 3). Staranne badanie w odniesieniu do wiary katolickiej również przewidywała Reguła III Zakonu z 1289 r.: „przed swoim przyjęciem i włączeniem [aby] poddani byli starannemu badaniu co do wiary katolickiej” (RegM 1). W podobnym duchu znajdujemy dyspozycje w Propositum Ubogich Katolików z 1208 r. i Propositum Ubogich Lombardów z 1212.

W sformułowaniach tych, które zapewne należy wiązać z sytuacją Kościoła zmagającego się z herezjami i pewną praktyką prawną Kościoła, można dostrzec troskę Franciszka o zbawienie braci uwarunkowane wytrwaniem w prawdziwej wierze i pokucie (Rb 12, 4).

Fides in clericis (sacerdotibus) – zaufanie do duchowieństwa (kapłanów)
Fides tłumaczone jest jako zaufanie, czyli w pierwotnym słowa tego znaczeniu, ale czyż wiara nie jest też zaufaniem? Franciszek o sobie samym mówi: „Potem dał mi Pan i daje tak wielkie zaufanie (wiarę) do kapłanów, którzy żyją według zasad świętego Kościoła Rzymskiego” (Test 6). Natomiast błogosławiony jest ten sługa Boży, „który ma zaufanie (wiarę) do duchownych uczciwie żyjących według zasad Kościoła Rzymskiego” (Adm 26, 1). Zaufanie (wiara) do kapłanów wypływa ze sprawowanej przez nich Eucharystii. Wynika z niego bojaźń, szacunek i miłość do kapłanów jak do panów. Co więcej Franciszek rozpoznaje w „nich Syna Bożego” i uznaje ich za swoich panów (Test 8-10).

Fidei donum – dar wiary
Poszukujący swojej drogi życiowej Franciszek modli się przed krucyfiksem w kościółku św. Damiana: „Daj mi Panie, prawdziwą wiarę (da mihi fidem rectam) (MpK 3). Prosi o wiarę, a zatem uznaje, że Bóg może ją mu dać a dana jest darem Bożym. Nie chodzi też o jakąkolwiek wiarę, ale o wiarę prawdziwą (fides recta), o określenie, które w wyznaniu wiary przypisywane jest św. Atanazemu i zwane Quicumque. Brzmi ono: Jest zatem prawdziwą wiarą (fides recta), byśmy wierzyli i wyznawali, że Pan nasz Jezus Chrystus, Syn Boży, jest Bogiem i człowiekiem. Było ono w czasach Świętego recytowane w niedzielnym oficjum w czasie odmawiania Prymy, stąd też, jak można się domyślać, świadomie czy nieświadomie Franciszek do niego nawiązał. Wydaje się, że do tego określenia nawiązuje Święty w Testamencie, mówiąc o darze wiary otrzymanej od Pana, z której zrodziła się odmawiana, znana modlitwa: Wielbimy Cię Panie Jezu Chryste (Test 4-5), a prawdziwa wiara (fides recta) dopowiedziałaby: Syna Bożego, Boga i człowieka.

Fides nostra – nasza wiara
Określenie to zawarte w modlitwie Uwielbienie Boga Najwyższego, jednym z trzech autografów św. Franciszka. Świętego Pana Boga jedynego wielbi on określeniami, które kończy, nawiązując do cnót teologalnychTy jesteś nadzieją naszą, Ty jesteś wiarą naszą, Ty jesteś miłością naszą. (KLUw 6).

4. 2. Credere – wierzyć
W pismach św. Franciszka spotykamy czasownik credere – wierzyć użyty przez Świętego zawsze w kontekście religijnym.

Credere in Iesum Christum – wierzyć w Jezusa Chrystusa
Zwróćmy uwagę na ostatnie fragmenty 22. rozdziału Reguły nie zatwierdzonej, gdzie Franciszek cytuje niemal dosłownie fragmenty 17. rozdziału Ewangelii według św. Jana: gdyż słowa, które mi dałeś, przekazałem im; a oni przyjęli i poznali, że od Ciebie wyszedłem i uwierzyli, że Ty mnie posłałeś (Rnb 22, 42; J 17, 8); nie tylko za nimi proszę, lecz także za tymi, którzy uwierzą we Mnie dzięki ich słowu (Rnb 22, 53; J 17, 20). Do tego fragmentu odwołuje się też Święty w Pierwszej Redakcji Listu do wszystkich wiernych: I słowa, które mi dałeś, dałem im; a oni przyjęli i prawdziwie uwierzyli że od Ciebie wyszedłem i poznali, że Ty Mnie posłałeś (1Lf 1, 15; J 17, 8). Musimy pamiętać, że Franciszek nie cytował, ale mówił (przekazywał) Ewangelię własnymi słowami. Przyjmował wiarę Jezusa, który wychodzi od Ojca i przez Niego jest posłany. Apostołowie widzieli Jezusa zmysłami, ale wierzyli oczyma ducha, że jest Bogiem (zob. Adm 1, 20). Cytując Jana, Franciszek pyta:Dlaczego nie poznajecie prawdy i nie wierzycie w Syna Bożego (Adm 1, 16; J 9, 35). Potępieni są bowiem ci, którzy dostrzegli tylko człowieczeństwo Jezusa, lecz nie uwierzyli, że jest on prawdziwym Synem Bożym (Adm 1, 9). Wierzymy w Jezusa Chrystusa Syna Bożego nie dzięki postrzeganiu zmysłów, ale możliwościom naszego ducha poszukującego prawdy.

Wierzyć w Jezusa Chrystusa obecnego w Eucharystii
Sobór Laterański IV nie tylko zobowiązał wiernych do przyjmowania Komunii św. raz do roku w okresie wielkanocnym, ale również wyakcentował realną obecność Jezusa Chrystusa w Eucharystii. Echo tego znajdujemy w pierwszym Upomnieniu św. Franciszka. Potępieni są nie tylko ci, którzy widzieli Jezusa a nie uwierzyli w jego bóstwo, ale także i ci, którzy widzą sakrament Ciała Chrystusa anie uwierzyli według ducha, że jest to prawdziwe Najświętsze Ciało i Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa (Adm 1, 9). Jak apostołowie, choć widzieli Jezusa oczyma cielesnymi, wierzyli jednak, że jest Bogiem, tak również należy dostrzegać w Eucharystii i wierzyć mocnoże jest to żywe i prawdziwe Najświętsze Ciało i Krew (Adm 1, 20). Wierzyć w Syna, który uniża się co dzień jak wtedy, gdy z tronu królewskiego zstąpił do łona Dziewicy. Codziennie przychodzi do nas w pokornej postaci. Co dzień zstępuje z łona Ojca na ołtarz w rękach kapłana (Adm 1, 1-18).

Wiara w kontekście przypowieści o siewcy
W 22. rozdziale Reguły niezatwierdzonej, znanym jako „upomnienie dla braci”, Franciszek w nawiązaniu do przypowieści o siewcy (Łk 8 5-16), wyraża troskę, by bracia nie byli rolą przy drodze, kamienistą czy pokrytą cierniami. W tym kontekście mówi o wierze. Diabeł zabiera posianych przy drodze, aby nie byli zbawieni przez wiarę (Rnb 22, 13). Zabiera również tych posianych na roli skalistej, którzy wobec prześladowań łatwo odstępują od słowa, gdyż wierzą do czasu i w chwili próby odchodzą (Rnb 22, 15). Nietrudno odnieść to do Pawłowego usprawiedliwienia przez wiarę (Rz 5, 1), bo też w istocie zbawienie może tylko dokonać się w wierze. W drugim fragmencie zdają się brzmieć Pawłowe słowa o wierze jako skarbie przechowywanym w glinianych naczyniach (2Kor 4, 7), która poddana jest próbie w czasie prześladowania.

Doprowadzenie do zbawiającej wiary jako cel działań misyjnych
Działalność misyjna wynika z Franciszkowego pójścia przez świat, by wszystkich wzywać do nawrócenia. Na podstawie osobistych doświadczeń misyjnych powstał 16. rozdział Reguły niezatwierdzonej:Udający się do Saracenów i innych niewiernych. Działalność misyjna na pierwszym etapie to świadectwo życia: nie wdawać się w kłótnie, ani w spory, lecz być poddanymi wszelkiemu ludzkiemu stworzeniu ze względu na Boga i przyznawać się do wiary chrześcijańskiej (Rnb 16, 6). Drugi etap to: gdyby widzieli, że tak się Panu podoba, niech głoszą Słowo Boże, aby ludzie uwierzyli w Boga wszechmogącego... i przyjęli chrzest, i zostali chrześcijanami, ponieważ kto nie odrodzi się z wody i z Ducha Świętego, nie może wejść do Królestwa Bożego (Rnb 16, 7). Ostatecznym celem działalności misyjnej jest doprowadzenie poprzez głoszenie Słowa Bożego do wiary i przyjęcia zbawczego chrztu.

Zakończenie
Dla św. Franciszka wiara była rzeczywistością, w której żył i którą żył, i która kształtowała jego życie. Uzasadnieniem przyjętych prawd wiary był autorytet objawiającego się Boga i nauczającego Kościoła. Dla niego wiara, i to nie jakakolwiek, ale przyjęta i wyznawana przez Kościół katolicki, była gwarancją zbawienia. Nie znajdujemy w jego pismach czy biografiach rozważań poświęconych wierze, definicji wiary czy refleksji filozoficznej uzasadniającej istnienie Boga. Franciszek zachwyca dzisiaj wielu, ale czy w dzisiejszym Kościele byłby zrozumiały, kiedy jednak potępia niewierzących w Chrystusa a jako ostateczny cel działalności misyjnej widzi nawrócenie pogan?

 

 

 

linia

2012 r.

Kapituła Duchowa FZŚ
– Wdzięczni Bogu –

Kalwaria Zebrzydowska 31.08. – 2.09.2012 r.

[Rozmiar: 214676 bajtów]

Piątek, 31 sierpnia 2012 r., był dniem jakby gwiaździstego zjazdu prawie setki franciszkanów świeckich i ich asystentów, którzy z całej Polski podróżowali do Kalwarii Zebrzydowskiej na Kapitułę Duchową FZŚ w Klasztorze Ojców Bernardynów, w Sanktuarium Matki Bożej Kalwaryjskiej. Przełożona narodowa naszego Zakonu s. Joanna Berłowska oraz Przewodniczący Konferencji Asystentów Narodowych o. Marian Jarząbek OFM Conv. powitali uczestników Kapituły – Ojców Asystentów, członów Rady Narodowej, przedstawicieli rad regionów oraz gości.

Kapituła zebrała się w 20 lat od II Kapituły Franciszkańskiego Zakonu Świeckich obradującej w tym samym miejscu w dniach 9-11.10.1992 r.

Po powitaniu uczestników modliliśmy się Koronką do Bożego Miłosierdzia, a następnie odprawiliśmy Drogę Krzyżówą na kalwaryjskich Dróżkach. W kaplicy seminarium sprawowana była Msza św., po której, w auli seminaryjnej, obejrzeliśmy Misterium o św. Franciszku, zrealizowane przez grupę uczniów Szkoły Podstawowej w Łękawicy, kierowaną przez franciszkankę świecką s. Marię Kruk. Ten, niekiedy wręcz żywiołowy, spektakl był dla mnie jakby kolejnym odkryciem bogactwa przesłania św. Franciszka, widocznym z pozycji dziecka. Dzień pierwszy tego tercjarskiego spotkania zakończył Apel jasnogórski.

Pierwsza część drugiego dnia przeznaczona była na modlitewne rozważania. Po Godzinkach o NMP i śniadaniu, część uczestników skupiła się na adoracji Najświętszego Sakramentu w kaplicy, pozostali udali się na kalwaryjskie Dróżki, skąd – po rozważaniach w 24 stacjach – wrócili po prawie pięciu godzinach zmoczeni i radośni.

Po obiedzie spotkaliśmy się w auli seminaryjnej, by tam obejrzeć przygotowaną przez o. Sylwestra Haśnika OFM prezentację „II Kapituła Narodowa w dokumentach i fotografii”, uzupełnioną przez zestaw liczących dwadzieścia lat zdjęć udostępnionych przez s. Joannę Berłowską. Pokaz ten przekształcił się w „Refleksje nad przebytą drogą” – wspomnienia z minionych dwudziestu lat, rozpoczęte i prowadzone przez Przełożoną narodową oraz o. Gabriela Kudzię OFM. A wspomnieniom nie było końca. Dzielili się nimi uczestnicy II Kapituły Narodowej i osoby przez minione lata zaangażowane w dzieło odrodzenia i rozwoju naszego Zakonu – ojcowie: Sylwester Haśnik OFM, Marian Jarząbek OFM Cap., Karol Jopek OFM Cap., Bolesław Kanach OFM Cap., Gabriel Kudzia OFM, Ludwik Kurowski OFM, Alojzy Pańczak OFM, Andrzej Romanowski OFM Cap., Idzi Wójcik OFM; siostry i bracia: Joanna Berłowska, Maria Kos, Ingrid Piotrowska, Krystyna Rajzer, Ryszarda Sikorska, Helena Władek, Jadwiga Wojas, Ryszard Jałmużniak, Zbigniew Mirecki, , Michał Ostrowski. Adam Smoleń. Wspominano nie mogących, z powodu stanu zdrowia, uczestniczyć w spotkaniu o. Tarsycjusza Waszeckiego OFM, o. Gracjana Majkę OFM Cap., o. Zenona Stysia, s. Marię Bartoszek, s. Władysławę Papis, a także tych, którzy już odeszli do Pana: br. Fryderyka Widerę , br. Wacława Rukszę, br. Henryka Cubera, s. Gertrudę Kądzielę, s. Hannę Podolską, s. Janinę Rączkę, br. Lechosława Bagdzińskiego, s. Krystynę Kokorczak, br. Huberta Haitera.

We wspomnieniach mówiono o tworzeniu struktur Zakonu, dostosowywaniu ustawodawstwa FZŚ, odszukiwaniu wspólnot tercjarskich w kraju, powołaniu regionów, obraniu bł. Anieli Salawy na Patronkę FZŚ w Polsce. W słowach każdego z mówców dały się odczuwać wciąż jeszcze istniejące w nich zaangażowanie i entuzjazm, o który i dziś warto się starać i modlić.

Dzień kończyła Msza św. z homilią o. Bolesława Kanacha OFM Cap. i… dalsze wspomnienia, tym razem przy rożnie, oraz artystyczne występy Rycerzy św. Franciszka i Młodzieży Franciszkańskiej.

Niedziela – ostatni dzień Kapituły – zgromadził uczestników spotkania w bazylice na Mszy św. sprawowanej przez Asystentów Narodowych z homilią o. Mariana Jarząbka OFM Cap. Po niej wysłuchaliśmy referatu o. Gabriela Kudzia o tym jak powstawały struktury FZŚ oraz konferencji o. Alojzego Pańczaka OFM na temat posługi asystentów prowincjalnych, regionalnych i narodowych w minionym dwudziestoleciu istnienia struktur FZŚ w Polsce. Kapitułę duchową zakończyło złożenie wniosków do przyszłorocznej Kapituły wyborczej, konferencja o. Andrzeja Romanowskiego OFM Cap., Asystenta narodowego FZŚ, zatytułowana „Jutro franciszkanów świeckich” oraz błogosławieństwo dla wszystkich uczestników Kapituły Duchowej.

linia

XIX Ogólnopolska Pielgrzymka
Franciszkańskiego Zakon Świeckich na Jasną Górę

[Rozmiar: 267947 bajtów]

Ogólnopolska Pielgrzymka do duchowej stolicy Polski na Jasnej Górze została zorganizowana po raz pierwszy przed 19 laty, w tym czasie od roku istniały utworzone posoborowe struktury Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Od tamtego okresu nieprzerwanie corocznie, jako franciszkanie świeccy, stajemy przed Matką Bożą Jasnogórską, powierzając z wielką ufnością Jej macierzyńskiej opiece Kościół, naszą Ojczyznę, cały FZŚ, a także nasze sprawy osobiste i rodzinne. I tak jak w Kanie Galilejskiej Maryja zatroskana o pragnących słuchać i wypełniać wskazania Jej Syna przychodzi nam z pomocą.

Stało się już tradycją, od kilku lat, że główny dzień spotkania Jasnogórskiego poprzedza nocne czuwanie. Tak też było podczas tegorocznej pielgrzymki. Nocne czuwanie w piątek, dnia 20 lipca, rozpoczęło się Apelem Jasnogórskim, który poprowadził o. Marian Jarząbek z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, Asystent Narodowy FZŚ. Podczas czuwania rozpoczęła się Wielka Nowenna przygotowująca na Jubileusz 800. rocznicy powstania III Zakonu Świętego Franciszka W temat rozważań na podstawie Listu do wiernych św. Franciszka Miłują Pana z całego serca, z całej duszy i umysłu, z całej mocy i miłują bliźnich swoich jak siebie samych wprowadzał o.Jan Fibek OFM Cap podczas głoszonych krótkich konferencji. O godz. 24 została odprawiona Msza św. koncelebrowana przez Asystentów Narodowych, Regionalnych i Wspólnotowych. Przedstawiciele Regionów z Polski i Białorusi prowadzili rozważania tajemnic Różańca św.

Podczas obydwu dni spotkania pielgrzymkowego uroczystości ubogacała śpiewem i muzyką wspólnota młodych Franciszkanów świeckich z Helu w Regionie Gdańskim.

W sobotę, 21 lipca br., o godz. 10 od Stacji Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu, którą w 2004 r. ufundował FZŚ w Polsce, rozpoczęło się rozważanie Tajemnic Bolesnych Różańca św.

Mottem tegorocznej Pielgrzymki były słowa FRANCISZKANIE ŚWIECCY W DOMU BOŻYM nawiązujące do programu duszpasterskiego 2012 r. KOŚCIÓŁ NASZYM DOMEM. Nawiązując do hasła pielgrzymki Franciszkanie świeccy w Domu Bożym, na Jasnej Górze dodawaliśmy: w domu najlepszej Matki i Królowej, a to zobowiązuje do miłości i troski o Sanktuarium Jasnogórskie. Błogosławiony Jan Paweł II, mówił: Trzeba przykładać ucho do tego świętego miejsca, aby czuć jak bije serce narodu w sercu Matki. Toteż podczas pielgrzymki staraliśmy się wsłuchiwać jak biją serca nas, franciszkanów świeckich, w sercu Matki.

Centralnym punktem programu pielgrzymki była, rozpoczęta o godz. 11, uroczysta Eucharystia, której przewodniczył JEGO EKSCELENCJA O. DAMIAN MUSKUS OFM. Wraz z księdzem biskupem Mszę św. koncelebrowało około 40 kapłanów asystentów narodowych regionalnych i wspólnotowych. W homilii ks. biskup powiedział: Tegoroczne pielgrzymowanie tu, na Jasną Górę, ma nam na nowo uświadomić przede wszystkim, że jesteśmy Kościołem, że my stanowimy Kościół, że jesteśmy ważną cząstka tego Kościoła. To pielgrzymowanie ma nam też uświadomić, że jesteśmy za Kościół odpowiedzialni, jesteśmy odpowiedzialni za jedność Kościoła, to pielgrzymowanie ma nam uświadomić, że jesteśmy powołani do tego, by Kościół kochać niezależnie od tego, co się o nim teraz mówi, jakie relacje możemy spotkać w prasie czy środkach masowego przekazu, Kościół mamy darzyć miłością. Dzisiejsza pielgrzymka ma nam uświadomić, że my wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za dzieło ewangelizacji świata. Przykładem człowieka, który jednakową miłością darzył Chrystusa i Jego Kościół był i jest św. Franciszek, w którym my tu zgromadzeni jesteśmy zakochani. Niezwykłe we Franciszku było to, że niedoskonałości czy braki, a nawet zło dostrzegane w Kościele, rozbudzały w nim jeszcze większą miłość do Kościoła, powodowały, że w jego sercu rodziła się jeszcze większa troska o Kościół.

Jesteśmy, jako franciszkanie świeccy w sposób szczególny zobowiązani przez profesję być świadkiem i narzędziem misji Kościoła wśród ludzi (Reg.II,6). Życie w łączności z Kościołem jest warunkiem przyjęcia do FZŚ, a nieposłuszeństwo Kościołowi może być powodem wykluczenia z FZŚ.

W pielgrzymce uczestniczyło około 5 tys. franciszkanów świeckich z Polski oraz Białorusi wraz z asystentami duchowymi, byli obecni także przedstawiciele Młodzieży Franciszkańskiej i Rycerze Św. Franciszka, którzy składali dary ołtarza. Na zakończenie Mszy św. wzniosły się w niebo wraz z modlitwą wypuszczone przez małych Rycerzy kolorowe balony, symbol radości i braterstwa, o którym tak pięknie i z przekonaniem mówili najmłodsi naśladowcy św. Franciszka i ich animatorzy zaproszeni do audycji w Radio Jasna Góra. Pielgrzymka zakończyła się, jak co roku, Drogą krzyżową na Wałach Jasnogórskich i końcowym błogosławieństwem Asystentów Narodowych.

Rada Narodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich dziękuje wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania i uświetnienia XIX Pielgrzymki.

Pokój i Dobro!
s. Joanna Berłowska

Relacja fotograficzna z XIX Pielgrzymki FZŚ na Jasną Górę

 

 

2011 r.

Warszawa dnia 05.09.2011 r.
L.dz.5/kom/2011

Komunikat Nr 5/2011

Tematy:

  • Spotkanie ds. MF 2011
  • Jasna Góra 2012
  • Terminarz spotkań 2012

Drodzy: Siostry i Bracia Przełożeni Regionów, Czcigodni Kapłani Asystenci duchowi,

  • Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami w dniach 15-16 października 2011 odbędzie się spotkanie Rady Narodowej FZS i MF z Radnymi ds. MF.
    Uprzejmie proszę o udział w spotkaniu osób pełniących tę funkcję lub Przełożonego Regionu. Delegowanie osób z Rady nie zainteresowanych tematem mija się z celem. Informacja o spotkaniu wraz z programem zostanie przekazania w najbliższym czasie.
    Przesyłam ponownie w załączeniu zakres obowiązków Radnych ds. MF opracowany na postawie Konstytucji Generalnych FZŚ przez FZŚ i MF.
  • Uprzejmie informuję o ustalonym z Ojcem Kustoszem Jasnej Góry terminie Ogólnopolskiej Pielgrzymki FZS w roku 2012.
    Będzie to sobota 21 lipca poprzedzona nocnym czuwaniem z dnia 20 na 21 lipca. Według zapewnienia Ojca Kustosza termin naszej Pielgrzymki w trzecią sobotę miesiąca lipca zostaje wprowadzony na stałe.
  • W związku z koniecznością rezerwacji miejsc, szczególnie noclegów na spotkania ogólnopolskie w Centrum Franciszkańskim przy ul. Modzelewskiego 98 A w Warszawie, przesyłam w załączeniu propozycję spotkań i planowane terminy.
    Ze względu na zwiększoną liczbę Regionów koniecznym jest zorganizowanie dwóch odrębnych spotkań dla sekretarzy i skarbników.
    Natomiast do udziału we wszystkich spotkaniach ogólnopolskich wskazane byłoby typowanie również zaangażowanych Sióstr i Braci ze wspólnot miejscowych w Regionach, które w przyszłości byłyby bardziej przygotowane do pełnienia funkcji w regionie, lub uczestniczenia w Kapitule Narodowej.

Z serdecznym pozdrowieniem
Pokój i Dobro!

s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

Terminarz spotkań formacyjno-instruktażowych
dla Rad Regionalnych w roku 2012
Warszawa, Centrum Franciszkańskie, ul. Modzelewskiego 98 A

  • Luty
    11 - 12 - Rada Narodowa FZŚ i Przełożeni Regionów
  • Kwiecień
    17 (wtorek) - Konferencja Asystentów Narodowych i Regionalnych
    21 - 22 - Rada Narodowa FZŚ i Radni ds. formacji w Regionach
  • Czerwiec
    16 - 17 - Rada Narodowa FZŚ i Sekretarze regionalni
  • Wrzesień
    15 - 16 – Rada Narodowa FZŚ i Skarbnicy regionalni
  • Październik
    13 - 14 - Rada Narodowa FZŚ i MF z Radnymi ds. Młodzieży Franciszkańskiej
  • Listopad
    10 - 11 - Rada Narodowa FZŚ i Animatorzy Rycerzy św. Franciszka

 

Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce

Zadania Radnych Regionalnych odpowiedzialnych za kontakty z MF i RF

  1. Rozeznanie, gdzie i jakie wspólnoty MF i drużyny RF znajdują się na terenie danego regionu.
  2. Poznanie Asystentów prowincjalnych i regionalnych MF oraz opiekunów drużyn RF i spotkanie się z wszystkimi wspólnotami MF i RF.
  3. Uczestniczenie w różnych spotkaniach MF i RF na terenie Regionu.
  4. Zadbanie o powołanie przedstawicieli MF do Rady Regionu FZŚ i Rad Wspólnot Miejscowych FZŚ, przy których jest MF (patrz art. 97 KG).
  5. Zadbanie o powołanie we wspólnotach miejscowych FZŚ radnych do kontaktów z MF i RF, a zwłaszcza w tych wspólnotach, przy których istnieje MF i RF.
  6. Przekazywanie wspólnotom miejscowym informacji ze spotkań na wyższym szczeblu dotyczących MF i RF.
  7. Wspomaganie braterskich relacji pomiędzy FZŚ i MF przez osobisty udział w spotkaniach i rozmowy z asystentami duchowymi wspólnot FZŚ i MF.
  8. Czynienie starań by, w miarę możliwości, przy wszystkich klasztorach franciszkańskich powstały wspólnoty MF.
  9. Zapraszanie Asystentów MF i opiekunów RF na spotkania Rady Regionu, gdy omawiane mają być sprawy MF i RF.
  10. Przedstawianie na spotkaniach Rady Regionu spraw MF i RF.
  11. Zadbanie, aby w czasie wizytacji pastersko-braterskich wspólnot miejscowych była również przedstawiana współpraca z MF i RF.
  12. Organizowanie wspólnych spotkań odpowiedzialnych za kontakty z MF i RF z Radą Regionu w celu wymiany doświadczeń.

Zadania Radnych Miejscowych odpowiedzialnych za kontakty z MF i RF

  1. Zapoznanie się ze wspólnotą MF, a przede wszystkim z jej asystentem duchowym i przełożonym wspólnoty MF.
  2. Uczestniczenie w spotkaniach MF.
  3. Pomaganie w dojrzewaniu powołania osobom chcącym przejść z MF do FZŚ przez osobiste kontakty, jak i kontaktowanie ich z mistrzem formacji.
  4. Uczestniczenie w spotkaniach Rady Wspólnoty MF, jako jej członek (patrz art. 97 KG).
  5. Wspomaganie wspólnot MF i RF w ich działaniu.
  6. Tworzenie, w miarę możliwości, sekcji młodych osób a zwłaszcza byłych członków MF, we wspólnotach miejscowych FZŚ.

Luiza Fryń RN MF
Halina Zaczek RN FZŚ w Polsce

Warszawa, 07.09.2010 r.

XVIII Ogólnopolska Pielgrzymka
Franciszkańskiego Zakonu Świeckich
na Jasną Górę
29-30 lipca 2011 roku

„Nie gaście Ducha św. Maksymiliana” – słowa wypowiedziane przez Prymasa Tysiąclecia ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego do Braci Mniejszych Konwentualnych w Niepokalanowie w czerwcu 1972 r. były mottem tegorocznej Ogólnopolskiej Pielgrzymki Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce do Pani Jasnogórskiej Królowej Polski.

W piątkowy wieczór, 29 lipca o godz. 21 rozważanie apelowe przed cudownym wizerunkiem Matki Bożej poprowadził o. Marian Jarząbek OFM Conv, Przewodniczący Konferencji Asystentów Narodowych w Polsce. Następnie rozpoczęło się czuwanie modlitewne prowadzone przez Regiony: częstochowski, gdański, lubelski, katowicki i FZŚ z Białorusi. Opiekę organizacyjną nad czuwającymi do godziny 4.30 rano objęli: o. Andrzej Romanowski OFM Cap, Asystent Narodowy, i s. Jolanta Bogdanów, Przełożona Regionu Poznańskiego. O godz. 24 została odprawiona uroczysta Msza św., której przewodniczył o. Witold Regulski, Asystent Regionu Gdańskiego, a słowo Boże wygłosił o. Bolesław Kanach OFM Cap, wieloletni Asystent Narodowy FZŚ.

Pod koniec Mszy św. Akt oddania Zakonu Matce Bożej Niepokalanej odczytała s. Joanna Berłowska, Przełożona narodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce.

Natomiast drugi dzień pielgrzymki 30 lipca o godz. 10 licznie zgromadzeni siostry i bracia wraz z Asystentami rozpoczęli modlitwą różańcową. Rozważania tajemnic bolesnych przygotował Region szczeciński.

Przed godziną 11 w przygotowaniu do uroczystej Mszy św. i z wdzięcznością za dar beatyfikacji Ojca Świętego Jana Pawła II na Szczycie Jasnogórskim została powitana Matka Boża pieśnią „Gwiazdo śliczna wspaniała” i wyśpiewaną tajemnicą radosną Różańca Świętego Zwiastowanie NMP.

Słowa powitania do wszystkich zgromadzonych skierował o. Łukasz Buzun OSPPE, Podprzeor jasnogórskiego klasztoru, nawiązując do franciszkańskiego pozdrowienia Pokój i dobro powitał o. dr. hab. Zdzisława Gogolę OFM Conv z Krakowa, głównego celebransa i kaznodzieję sprawowanej Eucharystii, Przełożoną narodową FZŚ w Polsce, Asystentów narodowych, regionalnych i wspólnotowych oraz wszystkich uczestników pielgrzymki.

S. Joanna Berłowska podziękowała OO Paulinom za od 18 lat gościnne przyjęcie na Jasnej Górze, powitała wszystkich, a szczególnie najmłodszych uczestników Rycerzy Św. Franciszka, wyrażając nadzieję, że w przyszłości będą stanowić FZŚ, ponadto zachęciła sympatyków św. Franciszka do FZŚ. Nawiązując do obchodzonych w br. rocznic świętych i błogosławionych, poinformowała o możliwości zwiedzenia wystawy o św. Maksymilianie przywiezionej przez Braci Mniejszych Konwentualnych z Niepokalanowa.

Uroczystej Mszy św. przewodniczył i słowo Boże wygłosił o. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv. W wygłoszonej homilii odniósł się do hasła pielgrzymki „Nie gaście ducha św. Maksymiliana” wskazując na postaci św. Maksymiliana, bł. Jana Pawła II i bł. Anieli Salawy.

Należy wspomnieć, że o. Zdzisław współcelebrował Msze św. z bł. Ojcem Świętym Janem Pawłem II podczas beatyfikacji bł. Anieli Salawy w sierpniu 1991 r. w Krakowie.

O. Profesor zaznaczając, że trwają odchody roku św. Maksymiliana Marii Kolbego, bł. Anieli Salawy zwrócił uwagę, ze franciszkanie świeccy winni przede wszystkim dziękować za dar życia, radość, zdrowie, a szczególnie za powołanie. Wspomniał że 5 sierpnia 1921 r. w 750-lecie powstania Zakonu przybyło na Jasną Górę 40 tys. tercjarzy, aby zaczerpnąć ducha, umocnić wiarę i dziękować za odzyskaną wolność. Obecnie spotykamy się w innym czasie historycznym. Te dwie postaci św. Maksymilian i bł. Anieli Salawa wskazują nam drogę do Boga. Święci inspirują nasze myśli do głoszenia i dawania dobra. Św. Maksymilian głosił miłość twórczą, to on wygrał II wojnę światową przez głęboką miłość do Matki Najświętszej, ocalił rodzinę, umarł jako bohater. Z prochu i dymu zajaśniał na całym świecie. Dzisiaj potrzebna jest miłość, jeśli jej braknie nie będzie pokoju i dobra.

Bł. Aniela służąca, poniewierana i upokorzona, była kobietą dzielną i rozsądną, pozostała sobą. My też winniśmy pozostać sobą. Nasz Zakon istnieje 790 lat – trwa i ma wartość. Św. Franciszek, Antoni, Bonawentura, Maksymilian, z tych postaci można czerpać i żyć wartościami, które są nieprzemijające. O. Zdzisław zakończył apelem, aby mimo przeszkód nie poddawać się nigdy i nigdzie, prosić Pana Boga o mocną wiarę, miłość i błogosławieństwo.

Oprawę liturgiczną Mszy św. oraz dary ołtarza, jak co roku, przygotowały poszczególne Regiony, w tym roku także Rycerze Św. Franciszka nieśli w darze ołtarza serce z kwiatów i tarcze rycerskie, Rada Narodowa złożyła dar pieniężny na potrzeby Jasnogórskiego Sanktuarium, s. Maria Etol, Przełożona narodowa z Białorusi, wraz z mężem i synkiem Frankiem, obraz bł. Jana Pawła II, s. Stenia Kreczko z Częstochowy dziękując za powrót do zdrowia składała owoce, jako dar Regionu Częstochowskiego.

Po komunii św. s. Joanna Berłowska wraz ze wszystkim uczestnikami Mszy św. odmówiła Akt Zawierzenia Matce Bożej Jasnogórskiej niosący dziękczynienie, prośby i przyrzeczenia.

Słowo kończące wygłosił o. Marian Jarząbek OFM Conv. Podsumowując spotkanie pielgrzymkowe licznie przed Szczytem zgromadzonych franciszkanów świeckich wskazał jeszcze raz na osoby: bł. Jana Pawła II, św. Maksymiliana, bł. Anielę, Sługę Bożego ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego – równocześnie tercjarza franciszkańskiego, jako wzory do naśladowania w dążeniu do świętości. Szczególne wyrazy wdzięczności złożył OO Paulinom za gościnność, o. Profesorowi za przyjęcie zaproszenia, za sprawowaną Eucharystię i wygłoszone słowo Boże.

Po uroczystym błogosławieństwie mali Rycerze św. Franciszka wypuścili w niebo trzy gołąbki na znak pokoju, miłości i braterstwa.

Po Mszy świętej odbyło się spotkanie Rady Narodowej z przełożonymi regionów oraz nabywanie materiałów formacyjnych. Szczególnym zainteresowaniem cieszył się wydany niedawno, staraniem Rady Narodowej, przez Wydawnictwo Niepokalanów Brewiarz dla franciszkanów świeckich. Pielgrzymka, jak co roku zakończyła się nabożeństwem Drogi Krzyżowej na Wałach Jasnogórskich. Rozważania Męki Pańskiej oparte na tekstach z zapisków bł. Anieli Salwy przygotowała wspólnota z Sieprawia w Regionie krakowskim, a Siostry z Regionu Poznańskiego intonowały wybrane pieśni. Apostolskiego błogosławieństwa udzielił O. Marian Asystent narodowy FZŚ.

Na zakończenie s. Joanna Berłowska podziękowała Panu Bogu i Matce Najświętszej za wszystko, co było udziałem wszystkich uczestników, także tym, którzy organizowali spotkanie i wyjazdy z Regionów oraz siostrom i braciom z całej Polski, którzy przybyli, by pokłonić się Matce Bożej Królowej Polski, zawierzyć wszystkie sprawy osobiste i wspólnotowe.

Z życzeniami szczęśliwego powrotu i franciszkańskim pozdrowieniem Pokój i Dobro! wyruszyliśmy w drogę do swoich domów, napełnieni radością, miłością i pokojem.

Był to czas błogosławiony!

s. Danuta Kij-Nowak
ze Wspólnoty Najświętszego Zbawiciela w Warszawie

Rekolekcje narodowe

W dniach od 10 do 12 czerwca w Niepokalanowie-Lasek odbyły się rekolekcje narodowe Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce, które prowadził asystent narodowy FZŚ O. Marian Jarząbek OFM Conv.

Niepokalanów-Lasek został wybrany przez Radę Narodową FZŚ, jako miejsce odbycia rekolekcji, ponieważ w tym roku obchodzimy 70. rocznicę męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana Kolbe. Właśnie to miejsce założone przez św. Maksymiliana stwarza najlepszą atmosferę, aby pochylić się nad postacią tego Świętego.

Franciszkanie świeccy są zobowiązani do bliższego poznania duchowości i działania św. Maksymiliana.

O. Marian w pierwszej konferencji mówił o wielkiej miłości św. Maksymiliana do Niepokalanej. Pytał, czy ktoś bardziej kochał Niepokalaną niż On, Maksymilian. Św. Maksymilian był w pełni świadomy tego, że Niepokalana wybrała go sobie. On modlił się do Maryi i pytał, jakie będzie jego życie. Zawierzył wszystko Niepokalanej. Ufał opatrzności Bożej.

My przez złożoną profesję jesteśmy powołani do większej miłości Boga i bliźnich, mamy walczyć dla Chrystusa, i stawiać sobie w życiu cele. Łaska Boża udoskonala nas i dzięki tej łasce można wiele osiągnąć.

O. Marian mówił również o czystości naszej mowy, która ma służyć dla chwały Bożej. Wszystko, co czynimy, mamy czynić na chwałę Bożą. Do tego zachęca nas Jezus Chrystus. Św. Franciszek potrafił wypełniać to zadanie doskonale, a wraz z nim i św. Maksymilian. Bł. Aniela Salawa też potrafiła zagłębić się w Słowo Boże i tym słowem pocieszała innych, prowadząc ich do Boga. Kardynał Stefan Wyszyński potrafił przekazywać całemu narodowi cenne wartości. Podobnie czynił bł. Jan Paweł II. My też jesteśmy powołani do niesienia dobra drugiemu człowiekowi. Mamy być świadkami prawdy, światłości i miłości. Jest tyle dusz zbłąkanych, oszukanych, nieszczęśliwych, ponieważ nie znają Boga. Trzeba im więc pomagać w poznaniu Boga. Prośmy Niepokalaną o pomoc odmawiając różaniec.

Jesteśmy pod Jej opieką. Jest to dla nas wielkie szczęście. Św. Maksymilian szczególnie ukochał Niepokalaną. Przeżywał swoje życie w ubóstwie, czystości i w posłuszeństwie. Trzeba i nam pamiętać, że przez ubóstwo, czystość i posłuszeństwo człowiek odłącza się od tego świata. Pan Bóg wybiera dusze, aby one dawały świadectwo czystości, posłuszeństwa i pokory. Przez złożenie profesji stajemy się posłuszni zakonowi. Posłuszeństwo oznacza wypełnianie woli Bożej. Mamy składać naszą wolę Panu Bogu. Czynimy to z miłości do Niego. Prawdziwa miłość nie polega na miłych słowach, ale na posłuszeństwie. Św. Ojciec Maksymilian zrozumiał to i wypełniał w swoim życiu, Jest dla nas doskonałym przykładem. Człowiek musi być aktywny, ma podejmować działania. W swoim działaniu musi współpracować z łaska Bożą. Św. Franciszek obrał ubóstwo i pokorę. Mówił „Bóg mój i wszystko”. Naszym zadaniem jest naśladować wiernie Pana Jezusa, który jest drogą prawdą i życiem oraz zmierzać do świętości na wzór św. Franciszka i św. Maksymiliana. Niech Maryja wspomaga nas na drodze naszego życia, niech będzie naszą orędowniczką.

Chcesz, aby Niepokalana zamieszkała w twojej duszy na stałe? Czy pragniesz, aby tylko Ona kierowała twoimi myślami, aby opanowała całe twoje serce? Jeśli naprawdę tylko tego pragniesz, otwórz przed Nią swoje serce i oddaj się Jej bez granic i na zawsze. Czas rekolekcji pogłębił naszą wiarę oraz duchowość franciszkańską. Oprócz przeżyć duchowych był też czas na rekreację. Spotkaliśmy się przy ognisku świętując jubileusz 30-lecia kapłaństwa Ojca Mariana. Do późnych godzin wieczornych prowadziliśmy rozmowy braterskie.

Wszyscy ubogaceni duchowo wracaliśmy do naszych domów.

DUCHA NIE GAŚCIE

Drodzy: Siostry i Bracia w św. Franciszku, Czcigodni Kapłani Asystenci duchowi,

Przed nami coroczna Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę. Przepełnieni wdzięcznością za dar wyniesienia do chwały ołtarzy naszego wielkiego Rodaka Papieża Jana Pawła II, staniemy przed Matką Bożą Jasnogórską, by w Jej obecności wyrazić radość i dziękczynienie Wszechmogącemu Bogu.

Mottem tegorocznej Pielgrzymki są słowa zaczerpnięte z przemówienia Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego do zgromadzonych Synów św. Franciszka w czerwcu 1972 r. w Niepokalanowie – „Nie gaście ducha Św. Maksymiliana”.

W dniu 14 sierpnia br. minie 70 lat od chwili kiedy Św. Maksymilian zmarł w oświęcimskim obozie zagłady oddając dobrowolnie swe życie za bliźniego, któremu groził wyrok śmierci. Do takiej miłości św. Maksymilian dojrzewał żyjąc duchem św. Franciszka na sposób radykalny.

Kiedy przed 30 laty Sługa Boży Wielki Prymas Tysiąclecia Kardynał Stefan Wyszyński, odchodził do Pana, ofiarował swoje cierpienie i życie w intencji powrotu do zdrowia po zamachu na placu Św. Piotra dziś błogosławionego Papieża Jana Pawła II.

W roku bieżącym, także w sposób szczególny wpatrujemy się w ubogie i pokorne życie od 20 lat błogosławionej naszej siostry Anieli Salawy, Patronki Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce

Dziękując Bogu Najwyższemu za tak wspaniałych Świadków wiary, postarajmy się licznie stawić przed Tronem Matki Bożej w Jej Jasnogórskim Wizerunku, najpierw komu siły pozwolą 29 lipca o godz. 21.00 na Apelu i nocnym czuwaniu, a następnie w sobotę 30 lipca br. na uroczystej Eucharystii, której będzie przewodniczył O. Zdzisław Gogola z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych z Krakowa, który podczas beatyfikacji Anieli Salawy w sierpniu 1991r. jako Prowincjał współcelebrował Mszę św z Błogosławionym Janem Pawłem II.

Niech podczas tegorocznej Pielgrzymki popłynie do Boga za przyczyną Matki Najświętszej oraz świętych i błogosławionych modlitwa dziękczynna Sióstr i Braci z Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce wraz z Asystentami duchowymi.

Pokój i Dobro!

s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

Ramowy Program
XVIII OGÓLNOPOLSKIEJ PIELGRZYMKI
FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W POLSCE
Jasna Góra, 29-30 lipca 2011 roku

Motto:
DUCHA NIE GAŚCIE

29 LIPCA 2011, piątek

  • godz. 21.00 - APEL JASNOGÓRSKI
    Nocne czuwanie prowadzą Regiony FZŚ oraz FZŚ z Białorusi
  • godz. 24.00 - MSZA ŚW.
    dalsza cześć nocnego czuwania do godz. 4.30

30 LIPCA 2011, sobota

  • godz. 10.00 - RÓŻANIEC przy stacjach bolesnych
  • godz. 11.00 - Uroczysta MSZA ŚW. koncelebrowana na Jasnogórskim Szczycie
  • godz. 12.15 - Komunikaty Rady Narodowej
  • godz. 13.15 - Spotkanie Rady Narodowej z Przełożonymi Regionów w Auli Jana Pawła II oraz rozprowadzanie materiałów formacyjnych
  • godz. 15.00 - Droga Krzyżowa na Wałach Jasnogórskich
  • godz. 16.30 - Zakończenie Pielgrzymki.

POKÓJ I DOBRO!

Spotkanie Rady Narodowej
Franciszkańskiego Zakonu Świeckich
z Radnymi ds. formacji w regionach

W dniach 19-20 marca 2011 r. w Centrum Franciszkańskim w Warszawie odbyło się spotkanie Rady Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich z radnymi ds. formacji w regionach. Tematem spotkania była: „Formacja we Wspólnotach Franciszkańskiego Zakonu Świeckich uwzględniająca różnice pokoleniowe”.

S. Joanna Berłowska, przełożona narodowa FZŚ, powitała asystentów narodowych i wszystkich radnych ds. formacji w regionach.

Brat Michał Rynkowski, radny ds. formacji w RN, wygłosił konferencję na temat: „Formacja we wspólnotach FZŚ z uwzględnieniem różnic wieku”, która wprowadziła w tematykę tego spotkania. Zwrócił on uwagę, że formacja człowieka rozpoczyna się od momentu chrztu św. Wszyscy jesteśmy powołani do świętości i aby ten cel osiągnąć potrzebna jest odpowiednia formacja. Pierwszymi mistrzami formacji są rodzice. Niepojęta i niezmierzona mądrość Boga wyrażona w Dziesięciu Przykazaniach jest drogowskazem, aby formacja wydała owoc. Jako franciszkanie świeccy musimy dbać o naszą formację, abyśmy prawidłowo wypełniali to, do czego zostaliśmy powołani. Reguła mówi: Natchnieni przez św. Franciszka i z nim powołani do odnowy Kościoła niech starają się usilnie, aby żyć w pełnej łączności z papieżem, z biskupami i kapłanami podtrzymując otwarty dialog i ufny dialog, który przynosi obfite owoce Apostolskie.

Błogosławiona Aniela Salawa, nasza Patronka, łączyła doskonale pracę z formacją. Realizowała swoje powołanie, jest dla nas wzorem do naśladowania. W naszych wspólnotach są też osoby młode, pełne chęci do działania. W swoich środowiskach mogą i potrafią postępować śmiało w zgodzie z własną tożsamością. Do młodych mamy odnosić się jako do aktywnych, głównych twórców ewangelizacji i odnowy społecznej. Młodzi ludzie nie muszą popadać w smutek i marazm. Dzięki formacji płynącej z osobistego i wspólnotowego doświadczenia ludzie młodzi przygotowują się na podjęcie wezwania do życia Ewangelią. Naszym zadaniem jest pomóc młodym osobom w ich formacji, to oni mają w przyszłości prowadzić nasze wspólnoty. Należy traktować ich z miłością, pokorą, mądrością, delikatnością, cierpliwością. Naszą uwagę kierujemy też na siostry i braci starszych wiekiem. Naszym zadaniem jest przyjąć taki sposób komunikowania się w formacji, aby nasi starsi bracia i siostry mogli czuć się we wspólnotach, jak w rodzinie. Św. Franciszek, bł. Aniela niech nam w tym pomagają. Chodzi o to, aby nie dochodziło do konfliktów pokoleń w naszych wspólnotach.

O. Gabriel Kudzia wygłosił konferencję o formacji starszych we FZŚ. Na początek przedstawił trzy fazy rozwojowe człowieka dorosłego. W pierwszej i drugiej fazie dorosły człowiek realizuje swój plan życiowy. Okres ten cechuje zwiększony wysiłek, ogólna koncentracja, ukierunkowanie sił oraz dążenie do osiągnięcia celu. Chodzi tu o poznawanie nowych dziedzin, tworzenie, doskonalenie siebie. Każdy człowiek ma w swoim życiu punkt kulminacyjny, który oznacza dokonanie czegoś i uważa to za swoje dzieło życia.

Okres od ustabilizowania planu życiowego do osiągnięcia szczytu jego realizacji przyjmuje się jako drugą fazę dojrzałości człowieka. Dokonywanie dzieła przeżywane jest jako samorealizacja, wypełnienie powołania. Człowiek uświadamia sobie, że ma za sobą swoje opus magnum czyli punkt kulminacyjny.

Potem człowiek zaczyna cofać się do przeszłości, a to oznacza, że rozpoczyna się okres starzenia. Starzenie przeżywane jest od wewnątrz i od zewnątrz. Faza ta, to trzeci okres w życiu człowieka dorosłego.

Czas, gdy człowiek wyłącza się z głównego nurtu działania, to ostatni okres, zwany schyłkowym, właściwej starości lub podeszłym wiekiem.

Jakie środki należy stosować w formacji tego okresu?

Powinny one uwzględniać sytuację intelektualną i zawodową poszczególnych osób i ich aktualne potrzeby. Franciszkanie świeccy powinni zrozumieć, że w formacji nie chodzi tylko o przyswojenie sobie wiadomości, ale także - a nawet bardziej - o dojrzałą i ewangeliczną postawę, którą można nabyć tylko przez czynne zaangażowanie się. W tym okresie formacji powinno się zwrócić uwagę na pobudzenie do nowego doświadczenia Boga. Zasadniczym zadaniem formacji jest uświadomienie sobie własnego powołania do świętości. Dlatego ważne są okresy milczenia, refleksji, spotkania z Bogiem. Do nowego spotkania z Bogiem mogą przyczynić się: czynne uczestnictwo w liturgii, dni skupienia, rekolekcje, usilna modlitwa do Ducha Świętego. Ważna jest refleksja nad własnym charyzmatem. Zrozumienie i ożywienie istotnych elementów własnego charyzmatu może dokonać się poprzez indywidualną i wspólnotową refleksję nad duchowością franciszkańską.

Zadania formacyjne w podeszłym wieku:

  • przyjęcie paschalnej tajemnicy Chrystusa
    Franciszkanin świecki odzwierciedla w swoim życiu tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Jego doczesne życie to przygotowanie do ostatecznego spotkania z Chrystusem Zmartwychwstałym. W procesie starzenia człowiek akceptuje swoje umniejszenie po to, aby Chrystus mógł wzrastać w nim i poprzez niego.
  • akceptacja własnej rzeczywistości
    Należy zaakceptować rzeczywistość. Ważne jest, aby poznać swoje możliwości i co można w tej sytuacji zrobić. Trzeba oderwać się od pracy zawodowej, pozostawić miejsce przychodzącym. Chrześcijanin wie, że nie zmierza w kierunku pustki, ale w kierunku spotkania z miłosiernym Ojcem, który chce go obdarzyć szczęściem wiecznym.
  • nadal troskliwie służyć Kościołowi
    Wartość apostolska franciszkanina świeckiego w podeszłym wieku nie zmniejsza się. Może w swoim cierpieniu bardziej jednoczyć się z Krzyżem Chrystusa. Ten okres życia daje wspaniałą okazję do poświęcenia się modlitwie.

Kolejną konferencję na temat metod prowadzenia spotkań formacyjnych we wspólnotach wygłosiła s. Jolanta Bogdanów. Wiadomo, że nie jest łatwo przygotować i przeprowadzić spotkanie formacyjne, aby przyniosło ono właściwy efekt. Podczas XII Kapituły generalnej w 2008 r. uznano, że dla franciszkanów świeckich pierwszym i najważniejszym zadaniem jest praca formacyjna.

Podstawowym celem formacji świeckich franciszkanów jest coraz głębsze i pełniejsze poznawanie swojego powołania i coraz staranniejsze przygotowywanie się do wypełniania swojej misji. Aby dobrze wypełniać swoje zadania trzeba wsłuchiwać się w Słowo Boże i naukę Kościoła oraz wytrwale się modlić.

Metodę prowadzenia formacji trzeba dostosować do osób formowanych. Nie tylko wiek jest wyznacznikiem, ale wykształcenie, aktywność zawodowa, społeczna, poziom intelektualny, wiedza religijna itp. Odpowiedzialny za formację ma za zadanie tak prowadzić spotkania formacyjne, aby osoby formowane miały możliwość opanowania wiedzy wraz z umiejętnością posługiwania się nią. Proces formacji przyczynia się do rozwoju duchowego i do nawracania się.

Metody prowadzenia spotkań zależą od wieku osób formowanych, tematu spotkania, celów i zadań pracy formacyjnej. Spotkanie formacyjne musi być dobrze przygotowane a forma przekazania dostosowana do osób formowanych. Praktyczną pomocą będą konspekty opracowane w oparciu o materiały formacyjne.

Ważna jest postawa prowadzącego spotkanie formacyjne. W spotkaniu powinni wszyscy obecni brać aktywny udział, nie mogą spotkania opierać się tylko na suchych wykładach i naukach. Można bardzo szybko zniechęcić kandydatów. W procesie formacyjnym powinna towarzyszyć następująca myśl: „Nauczanie skuteczne jest wtedy, gdy czyni się to, co się naucza. Gdy postępowanie przeczy słowom – pisał św. Grzegorz Wielki – wtedy nauczanie traci wiarygodność”.

Po wygłoszonych konferencjach odbyła się praca w trzech grupach tematycznych. Była omawiana formacja osób młodych, starszych oraz metody prowadzenia spotkań. Zwrócono uwagę na to, aby spotkania formacyjne zachęcały do udziału zarówno członków FZŚ jak i nowych kandydatów. W czasie spotkań powinno się czytać Pismo św. i rozważać przeczytane słowo Boże. W Piśmie świętym trzeba szukać takich perykop, które wyjaśniają daną sytuację życiową. Ważne jest pogłębianie duchowości franciszkańskiej w oparciu o wczesne źródła franciszkańskie.

W czasie spotkań formacyjnych nie należy wygłaszać długich konferencji. Należy uaktywniać wszystkich uczestniczących w spotkaniu. Dlatego ważna jest dyskusja. Trzeba wysłuchać każdą wypowiedź, pozwolić się każdemu wypowiedzieć, nie należy oceniać wypowiedzi, można jedynie je skorygować.

Wspólnoty FZŚ muszą być otwarte na młodych członków. Należy stworzyć we wspólnocie warunki do aktywności młodych członków. Ważne jest świadectwo życia starszych członków i zdolność przekazywania charyzmatów.

Na zakończenie spotkania O. Gabriel Kudzia wygłosił konferencję pod tytułem: „Pokuta, umartwienie i asceza w duchowości franciszkańskiej”. Na wstępie O. Gabriel wyjaśnił słowo pokuta, które oznacza zewnętrzne akty umartwienia jak posty, czuwania, wstrzemięźliwość od określonych pokarmów, od uczestnictwa w rozrywkach, a także wymierzanie sobie bólu cielesnego. W tym ujęciu brak jest elementów duchowości franciszkańskiej oraz w sensie biblijnym. W greckiej wersji Starego Testamentu, a także i w Nowym Testamencie, na określenie pokuty używa się pojęcia metanoia. Wyraz ten oznacza przemianę jakiegoś przekonania, postawy lub uprzednio przyjętego planu działania. Metanoia – nawrócenie, pokuta oznacza powrót do Boga, który musi być szczery i zakłada przestrzeganie woli Bożej.

Św. Franciszek podał ogólne zasady, jakie należy stosować przy podejmowaniu umartwień i ascezy. Mówił, że z umiarem trzeba zaspokajać potrzeby brata ciała, by nie tworzyć niezadowolenia i zniechęcenia. Z nauczania Franciszka nie wynika wcale, aby Święty nalegał na szczególne formy umartwiania zewnętrznego ponad to, co zalecała Reguła. Elementem istotnym jest umiar i roztropność. Pokutę rozumiał Franciszek jako całkowitą przemianę wewnętrzną polegającą na zwróceniu się człowieka do Boga. Życie w pokucie wymaga całkowitego odwrócenia się od siebie, od własnej miłości, od wszelkiej samowoli i szukania siebie. Jeśli tak się postąpi, to wtedy stwarza się warunki do wypełniania woli Bożej. Wypełniając wolę Bożą człowiek włącza się w dzieło zbawienia.

Franciszkańską naukę o pokucie można streścić następująco: Umartwienie cielesne jest środkiem wybranym dobrowolnie do opanowania materii i poddania się wyższym sprawom ducha

  • zewnętrzne formy pokuty są ubocznym wyrazem głębokiego nawrócenia serca, które zawiera w sobie ciągłe dążenie ku Bogu i potępienie zła,
  • w praktykowaniu umartwienia zewnętrznego nie wolno zapominać o chrześcijańskiej cnocie umiaru.

Opracowała s. Emilia Nogaj

Relacja ze spotkania Rady Narodowej
Franciszkańskiego Zakonu Świeckich
z Przełożonymi Regionów

Rok 2011 jest szczególnym rokiem dla Kościoła i dla nas franciszkanów świeckich. Składa się na to kilka rocznic. Obchodzimy 70. rocznicę męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana Kolbe, 30. rocznicę śmierci sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz 20. rocznicę beatyfikacji błogosławionej Anieli Salawy, patronki FZŚ w Polsce. Do tych wielkich rocznic dochodzi jeszcze jedno bardzo ważne wydarzenie, a mianowicie beatyfikacja sługi Bożego, papieża Jana Pawła II.

W dniach 13.02.-15.02.2011 r. w czasie spotkania Rady Narodowej FZŚ z przełożonymi poszczególnych regionów, nasza uwaga została zwrócona na postacie tych świętych, którzy mają nam służyć jako wzory do naśladowania. Kościół daje nam świętych, aby oni byli dla nas przewodnikami na drodze do Boga i pokazali nam jak należy realizować swoje powołanie oraz jak żyć Ewangelią.

Asystenci narodowi FZŚ przygotowali odpowiednie dla nas konferencje.

O. Marian Jarząbek OFM Conv. wygłosił konferencję „Św. Maksymilianie Kolbe - przykład życia franciszkańskiego”. Rozpoczął cytatem z Ewangelii św. Mateusza: Wy jesteście światłem świata. Nie zapala się światła, by je schować pod korzec, lecz stawia się je na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu (Mt 5, 14-16).

Bóg Ojciec dał nam św. Maksymiliana Kolbe po to, aby zabłysło nowe światło w Kościele. Naśladowanie O. Kolbe oznacza przyjęcie z pokorą i dobrą wolą Bożego daru, którym jest nowe światło w naszym życiu. Pan Bóg przemawia i działa poprzez świętych. W Lumen Gentium obcowanie świętych przedstawione jest w następujący sposób: Poprzez życie tych ludzi, którzy będąc współuczestnikami naszego człowieczeństwa, w sposób jednak doskonalszy przemieniają się wedle wzoru Chrystusowego. Bóg ukazuje ludziom naocznie swoją obecność i swoje oblicze. W nich do nas sam przemawia i daje znak swojego Królestwa ( L.G. n.50).

Ojciec Maksymilian na początku swego życia apostolskiego naszkicował swoje własne oblicze, ogólnie przestawiając postać świętego: Każdy święty to wielki człowiek, ale nie każdy wielki był zarazem świętym, chociaż nieraz bardzo ludzkości się przysłużył. Święty tylko Bożą chwałę ma na oku. O ludzkie sądy nie dba i staje ponad nie. Władze duszy i ciała odpowiednio podporządkowuje i ciało rozumowi, a rozum Bogu pod rządy oddaje. Stąd też cieszy się pokojem zwycięzcy.

Gdy burza się rozpęta a zewsząd padają gromy lekceważenia, złości i nienawistnej zazdrości, gdy potwarz i wzgarda uderzy, a przyjaciele się odsuną, albo nawet zadraśnięci do wrogów się przyłączą, wówczas… święty ponad tym wszystkim staje. Odczuje i on nieraz ból, ale wnet ukoi się w modlitwie i ufny w Bogu kroczy spokojnie dalej.

Święty przechodzi zawsze dobrze czyniąc na wzór Jezusa, prawdę i szczęście zaszczepia. I przykładem pociąga. Geniuszem nie każdy może zostać, droga zaś do świętości wszystkim stoi otworem (Rycerz Niepokalanej 4/1922/66-68).

Święci, ukształtowani przez Ducha Świętego odzwierciedlają oblicze Boga, który jest miłością. Sami zaczynają błyszczeć światłem nieskazitelnej miłości.

Papież Paweł VI ogłaszając Ojca Maksymiliana błogosławionym przypomniał sens czynu, którego on dokonał. Przez ten czyn jeden z nas zajął ważne miejsce i ukazał nam w wyraźny sposób Chrystusa Pana, które jest „drogą, prawdą i życiem” ( J 14,6).

Błogosławiony jest obywatelem nieba, to nasz brat, szczególnie nam bliski w tajemnicy świętych obcowania. Błogosławiony jest naszym orędownikiem i obrońcą w Królestwie miłości, wspólnie z Chrystusem chce nam zawsze pomagać. Jest on doskonałym wzorem człowieka, którego powinniśmy naśladować.

Chrześcijanin nie jest więc samotnikiem. Jest zjednoczonym z Chrystusem, a to prowadzi do odczucia powołania do świętości. Obecność świętego dokonuje zmian w naszym życiu. Otwiera się nowa droga, która może do tej pory była niedostrzeżona.

Święty Maksymilian czcił w szczególny sposób Maryję. Tak i my wraz z nim przeżywamy naszą cudowną przygodę, którą jest życie misyjne – maryjne. Św. Maksymilian idzie razem z nami, zaprasza nas na spotkanie z Niepokalaną, abyśmy żyli dla Królestwa Bożego i zjednoczyli się ze Zbawicielem. Pan chce nas przez świętych obudzić na przyjęcie światła, które zabłysło dla nas w domu Bożym.

O. Andrzej Romanowski rozpoczął swoją konferencję o bł. Anieli Salawie od pytań: Kim była? Co po sobie pozostawiła? Jakie znaczenie ma jej życie dzisiaj dla nas? Co ona mogłaby nam powiedzieć o naszym życiu franciszkańskim? Jak możemy ją naśladować? Zanim przyjrzymy się życiu Anieli, zwróćmy uwagę na nasze wspólnoty i na nas samych. Liczba franciszkanów świeckich zmniejsza się. Nasuwa się więc pytanie, dlaczego tak się dzieje. Może jesteśmy mało atrakcyjni, bo zgubiliśmy nasz charyzmat. Papież Benedykt XV w swojej encyklice do III Zakonu św. Franciszka w 1921 r. pisał., że nie potrzeba franciszkanów opieszałych i poprzestających na samej tylko nazwie, lecz gorliwych i dbających o zbawienie swoje i drugich.

Aniela na pewno nie należała do franciszkanów opieszałych. Była przepełniona miłością seraficką, zapalona miłością Jezusa. Możemy więc szukać u niej inspiracji do pogłębienia naszego charyzmatu. Była służącą, a zarazem wybitną mistyczką; bez wykształcenia, zdumiewała swą mądrością i roztropnością; doznająca wielkich cierpień, a jednocześnie pełną pokoju i pogody ducha. O jej czterdziestojednoletnim życiu można powiedzieć tak: służba i cierpienie, modlitwa i miłość.

O. Andrzej podzielił jej życie na kilka etapów przedstawiając jej rozwój duchowy. Całe swoje życie oddała Panu. Jej przyjaciółka mówiła o niej: „zawsze wychodziłam od Anieli jak z rekolekcji. Nieraz przesiedziałam u niej dwie lub trzy godziny, a zdawało mi się, żem dopiero weszła. Duch tak się czuł lekki, tak opływał w światło, radość i swobodę. Biegłam do domu, do swego obowiązku w zapomnieniu o całym świecie”.

Mamy nie tylko podziwiać jej życie, ale ją naśladować.

Bądźmy apostołami pokoju, pogłębiajmy nasze życie duchowe na wzór bł. Anieli. Niech bł. Aniela pociąga nas do modlitwy prowadzącej do zjednoczenia z Panem Bogiem.

W bieżącym roku zwracamy też naszą uwagę na postać sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego. Był on wielkim Prymasem Tysiąclecia, a dla nas franciszkanów świeckich bratem, ponieważ w czasie swoich studiów w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku został przyjęty do III Zakonu św. Franciszka. O swoim wstąpieniu do III Zakonu pisał w liście okólnym do Franciszkańskich Rodzin z okazji 750. rocznicy zatwierdzenia Reguły św. Franciszka z Asyżu: Polskie zakony franciszkańskie, nawiązując do tej rocznicy i pragnąc wykorzystać ją dla swego duchowego dobra, zwróciły się do nas jako Legata Stolicy Apostolskiej z prośbą o przyjęcie od nich również odnowienia profesji świętych i o nasz udział w związanych z tym uroczystościach. Ochotnym sercem spełniamy to pragnienie, gdyż zdajemy sobie sprawę ze znaczenia franciszkańskich Reguł w dziejach Kościoła i ponieważ jako tercjarz franciszkański poczuwamy się do duchowej wspólnoty z wielką franciszkańską rodziną, skupiającą w sobie olbrzymie rzesze zakonników, zakonnic i tercjarzy świeckich w całym świecie.

O. Alojzy Pańczak w swojej konferencji o prymasie kardynale Wyszyńskim i tercjarzu franciszkańskim zwrócił uwagę na zadania, które tercjarzom franciszkańskim wskazał Prymas. Mogą oni stanowić wielką pomoc w duszpasterstwie. Powinni współpracować z kapłanami i wywierać wpływ na życie religijne parafii. Pierwszym zadaniem jest otoczenie opieką samotnych i starców. W każdej parafii jest duża grupa osób chorych, opuszczonych i starców. Właśnie nimi mają zająć się Trzecie Zakony. Mają uwrażliwić się na ich potrzeby i pomóc swoim duszpasterzom.

Następnym zadaniem jest odwiedzanie chorych, którzy często są odrzuceni przez swoje rodziny, nie ma dla nich miejsca w szpitalach i domach opieki. Kto ma się nimi zająć, pytał Prymas. No właśnie Wy, uwrażliwieni na potrzeby braci, odpowiedział Kardynał. Jeszcze na jedno zadanie zwrócił uwagę Prymas Stefan Wyszyński. A mianowicie na pomoc licznym rodzinom. Są to rodziny błogosławione… Pomyślcie, mówił, ile jest rodzin, które nie są w stanie poradzić same. Potrzeba życzliwych serc ludzi. Jak często potrzebuje pomocy zmęczona matka, pracująca na dobro społeczno niekiedy podwójnie - w pracy zawodowej i w domu wychowując dzieci. Dlatego obowiązkiem społecznym tercjarskich rodzin zakonnych jest wrażliwość na potrzeby tych rodzin. Prymas uważał, że Trzecie Zakony mogą włączyć się aktywnie w katechizację na wzór św. Franciszka, który katechizował w przepięknej Umbrii? Przez katechizację wielu pozna Boga jako naszego wspólnego Ojca i przez to przybędzie radości i błogosławieństwa.

Prymas mówił, że te zadania mogą najlepiej wypełnić właśnie tercjarze, których św. Franciszek za przykładem Chrystusa uwrażliwia na brata, choćby to był nieprzyjaciel.

Zadania, które określił ks. Prymas, są ciągle aktualne. O czynnej obecności franciszkanów świeckich mówi nowa Reguła zatwierdzona siedem lat po omawianym przemówieniu ks. Prymasa: Pogrzebani i zmartwychwstali wespół z Chrystusem przez chrzest, który czyni ich żywymi członkami Kościoła, a jeszcze bardziej złączeni z nimi przez profesję, mają stawać się świadkami i narzędziami jego misji wśród ludzi, świadcząc o Chrystusie życiem i słowem.

Franciszkanie świeccy są szczególnie zobowiązani do modlitwy o beatyfikację Prymasa Tysiąclecia, ponieważ był jednym z nich. Był on wielkim czcicielem Maryi i św. Franciszka.

W czasie tego spotkania przełożona narodowa s. Joanna Berłowska podziękowała O. Bolesławowi Kanachowi za 14 lat posługi asystenta narodowego FZŚ.

O. Sylwester Haśnik przedstawił sprawę zakładania drużyn Rycerzy św. Franciszka. Karta Rycerzy została zatwierdzona w czasie ostatniej Kapituły Narodowej FZŚ.

S. Emilia Nogaj przekazała informację o Kapitule generalnej FZŚ, która odbędzie się od 22-27 października 2011 r. w Sao Paulo w Brazylii. Tematem kapituły będzie „Ewangelizować – ewangelizacją”. Aby dobrze przygotować się do kapituły, opracowywane zostały przez O. Amando Trujillo TOR, asystenta generalnego FZŚ, oraz br. Ewalda Kreuzera, członka Prezydium Rady Międzynarodowej, materiały formacyjne w oparciu o adhortację apostolską Ewangelii Nuntiandi papieża Pawła VI.

S. Emilia poinformowała również o tegorocznym spotkaniu europejskim franciszkanów świeckich EUFRA, które odbędzie się w Oradea w Rumunii od 14 do 23 lipca.

Ustalone zostały rekolekcje dla członków Rady Narodowej i Rad Regionalnych, które odbędą się w dniach od 10 do 12 czerwca w Niepokalanowie - Lasku.

Na zakończenie s. Joanna Berłowska - przełożona narodowa FZŚ - podsumowała całość spotkania, podziękowała wszystkim za udział, a o. Marian Jarząbek udzielił apostolskiego błogosławieństwa.

Opracowała s. Emilia Nogaj

Warszawa dnia 8.03.2011 r.
L.dz.2/kom/2011

Komunikat Nr 2/2011

Siostry i Bracia Przełożeni Wspólnot Regionalnych,
Rada Narodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce otrzymała zaproszenie od O. Grzegorza Filipiuka OFM Cap Dyrektora Centrum Duchowości "Honoratianum" w Zakroczymiu do uczestnictwa w Studium Duchowości Franciszkańskiej.

Bardzo proszę o przekazanie do wszystkich Wspólnot w Regionie.

Gorąco zachęcam do wzięcia udziału w Studium. Równocześnie bardzo proszę o powiadomienie Rady Narodowej, ile osób z danego Regionu zgłosiło chęć uczestnictwa.

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!

s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

STUDIUM DUCHOWOŚCI FRANCISZKAŃSKIEJ W ZAKROCZYMIU 2011-2013

Centrum Duchowości „Honoratianum” w Zakroczymiu zaprasza na X cykl Studium Duchowości Franciszkańskiej. Celem Studium, które działa od 1984 roku, jest służenie intelektualnej i duchowej formacji franciszkańskiej formatorów – referentów powołaniowych, magistrów i mistrzyń postulatu i nowicjatu, wychowawców junioratu, klerykatu oraz odpowiedzialnych za formację stałą. Mogą też z niego korzystać inni członkowie Rodziny Franciszkańskiej – Studium jest otwarte dla I i II Zakonu św. Franciszka, zgromadzeń franciszkańskich oraz dla Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.

Wykładowcami są bracia Warszawskiej Prowincji Kapucynów, członkowie innych gałęzi Rodziny Franciszkańskiej i osoby świeckie. Tematyka wykładów obejmuje źródła franciszkańskie, historię franciszkanizmu oraz zagadnienia z duchowości franciszkańskiej w układzie systematycznym. Wysłuchanie wykładów na przynajmniej pięciu semestrach daje prawo do złożenia pracy dyplomowej – pisemnej lub w formie dzieła sztuki – i otrzymania dyplomu ukończenia Studium. Terminy semestrów oraz tematy wykładów są podane w załączonym programie SDF. SDF trwa trzy lata. Każdego roku odbywają się dwa semestry: na wiosnę, w tygodniu po Niedzieli Miłosierdzia Bożego i jesienią, w trzecim pełnym tygodniu października. Opłata za I semestr, łącznie z wyżywieniem i pobytem w Centrum Duchowości „Honoratianum”, wynosi 450 zł.

I semestr rozpoczyna się 2 maja 2011 r. Mszą Świętą o godz. 11.00.

Zgłoszenia można nadsyłać do 30 marca 2011 r. pocztą elektroniczną na adres: honoratianum@gmail.com lub pocztą zwykłą na adres:
Studium Duchowości Franciszkańskiej
Centrum Duchowości „Honoratianum
ul. O. Honorata Koźmińskiego 36
05-170 Zakroczym

Chętnych przyjmujemy tylko na początku cyklu.

br. Tomasz Płonka OFMCap
kierownik Studium Duchowości Franciszkańskiej

 

PROGRAM X CYKLU STUDIUM DUCHOWOŚCI FRANCISZKAŃSKIEJ 2011-2013
Razem 180 godzin wykładów
Kolejność wykładów w danym semestrze może się zmienić w zależności od ustaleń z wykładowcami.

 

I semestr
2-7 V 2011

II semestr
17-22 X 2011

III semestr
16-21 IV 2012

IV semestr
15-20 X 2012

V semestr
8-13 IV 2013

VI semestr
21-26 X 2013

 

Zagadnienia wstępne

Naśladowanie Chrystusa
w życiu św. Franciszka
i św. Klary

Pokuta i Eucharystia

Maryja, Kościół,
wspólnota braterska

Słowo Boże
i modlitwa

Formacja,
Święci

Pon.

Metodologia i literatura historii franciszkanizmu

Naśladowanie Chrystusa w życiu św. Franciszka

Człowiek
w rozumieniu
św. Franciszka

Maryja
w życiu
św. Franciszka

Słowo Boże
w pismach
św. Franciszka

Historia
FZŚ

Wt.

Środowisko
św. Franciszka
i św. Klary

Pisma
św. Franciszka

Duchowość seraficka

Pisma św. Klary

Życie
w pokucie

Praca w tradycji
franciszkańskiej

Kościół
w rozumieniu
św. Franciszka

Duch Pański
i Jego uświęcające
działanie

Napomnienia
św. Franciszka

Rozeznanie duchowe
w Pismach
św. Franciszka

Biografie
św. Franciszka
poprzez wieki

Wkład franciszkanizmu w kulturę Europy

Śr.

Pisma
św. Franciszka

Doświadczenie
Boga
u św. Franciszka

Naśladowanie
Chrystusa
w życiu św. Klary

Obraz Franciszka
we wczesnych źródłach

Eucharystia
w duchowości
św. Franciszka

Ikonografia
i architektura
franciszkańska

Wspólnota
braterska

Historia
ustawodawstwa
franciszkańskiego

Ubóstwo
i pokora

Modlitwa
franciszkańska

Franciszkanizm
a współczesność

Święci
franciszkańscy

Czw.

Cel
i metodyka SDF

Ikona Krzyża
z San Damiano

Nauczanie papieży
o św. Franciszku

Legenda maior
św. Bonawentury

Czystość
w duchowości
św. Franciszka

Aretologia
św. Franciszka

Historia
ustawodawstwa
franciszkańskiego

Funkcja władzy
według św. Franciszka

Liturgia
i nabożeństwa
w Rodzinie
Franciszkańskiej

Apostolstwo
wspólnoty
franciszkańskiej

Święci
franciszkańscy

Formacja
franciszkańska

Pt.

Hagiografia
średniowieczna

Pisma
Tomasza
z Celano

Testament
św. Klary

Obraz Franciszka
w sztuce filmowej

Narodziny
i rozwój I Zakonu

Legenda
trium sociorum

Historia
II Zakonu

Posłuszeństwo
z miłości

Historia
III Zakonu
Regularnego

Misje
franciszkańskie

Wizja świata
w „Pieśni
słonecznej”

Formacja
franciszkańska

Franciszkańska
duchowość
świeckich

Sob.

Pisma
Tomasza
z Celano

Narodziny
i rozwój
I Zakonu

Historia
II Zakonu

Historia
III Zakonu
Regularnego

„Kwiatki”
źródłem
duchowości
franciszkańskiej

Franciszkańska
duchowość
świeckich

 

Warszawa 17.02.2011
L.dz.30/K/2011

Komunikat Nr 1/2011

W związku z otrzymywanymi pytaniami dot. równoczesnej przynależności do Wspólnoty Franciszkańskiego Zakonu Świeckich oraz Neokatechumenatu i Odnowy w Duchu Świętym, Rada Narodowa FZŚ w Polsce uprzejmie informuje:
Konstytucje Generalne Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w rozdziale FORMA ŻYCIA I DZIAŁALNOŚĆ APOSTOLSKA Art. 8,1 stanowią: Franciszkanie świeccy poprzez profesję zobowiązują się żyć w swoim świeckim stanie Ewangelią według duchowości franciszkańskiej.

Jeśli na wstępie włączenia do Wspólnoty FZŚ kandydat poszukuje i wyraża pragnienie równoczesnego uczestnictwa w innych grupach działających w Kościele, nie związanych z duchowością franciszkańską, może to świadczyć o nie rozeznaniu powołania.

Dlatego nie jest wskazane, aby te osoby były przyjmowane do Wspólnoty FZŚ, natomiast mogą uczestniczyć w spotkaniach, jako sympatycy, by zapoznawać się z duchowością franciszkańską i wspólnotą. Po pewnym czasie winny same zdecydować, która droga jest dla nich najlepsza.

Z łączenia przynależności nic dobrego nie wynika, prowadzi do rozproszenia, braku zaangażowania, a FZŚ jako stowarzyszenie autonomiczne w Kościele potrzebuje osób, które całkowicie będą oddane na służbę Kościołowi i Franciszkańskiemu Zakonowi Świeckich.

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!

s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZS w Polsce

 

Komunikat Nr 3/2010

Warszawa, dnia 27.12.2010 r.
L.dz.3/kom/2010

Czcigodni Ojcowie
Drogie Siostry i Drodzy Bracia
we Wspólnotach Regionalnych,

Uprzejmie informuję, że w dniu 11.12.2010 r. odbyło się we Franciszkańskim Centrum przy ul. Modzelewskiego 98 a w Warszawie spotkanie Komisji Formacyjnej Rady Narodowej w Polsce w następującym składzie:

·         O. Marian Jarząbek OFM Conv, Przewodniczący Konferencji Asystentów Narodowych

·         O. Alojzy Pańczak OFM, Asystent Narodowy

·         O. Andrzej Romanowski OFM Cap, Asystent Narodowy

·         O. Gabriel Kudzia OFM, Asystent Regionu Łódzkiego

·         Br. Michał Rynkowski

·         S. Barbara Lis

·         S. Jolanta Bogdanów

·         S. Elżbieta Uram

·         S. Halina Zaczek

·         Br. Adam Smoleń

·         Br. Zygfryd Smarzyk

Obradom przewodniczyła Przełożona Narodowa s. Joanna Berłowska. Przewodniczącym Komisji Formacyjnej został Radny ds. formacji br. Michał Rynkowski.

Na wstępie w oparciu o dotychczasowe doświadczenia zostały wytyczone cele i zadania Komisji na trzyletnią kadencję Rady Narodowej. Głównym celem powołania komisji, jest podniesienie poziomu formacji we wspólnotach miejscowych poprzez:

1.    Opracowywanie tematów formacyjnych przez Asystentów duchowych i przedstawianie na spotkaniach organizowanych w Radzie Narodowej oraz w Regionach, a także propozycji prowadzenia spotkań formacyjnych we Wspólnotach.

2.    Zamieszczanie pełniejszej informacji o FZS na stronie internetowej oraz w pismach i mediach katolickich.

3.    Rozeznawanie potrzeb i zaopatrywanie wspólnot w potrzebne materiały formacyjne.

W celu odpowiedzialnego przyjęcia zadań utworzone zostały zespoły do spraw:

1.    Opracowywania materiałów formacyjnych.

2.    Informacji na stronie internetowej i w mediach katolickich.

3.    Przygotowywania i rozprowadzania materiałów formacyjnych.

Zespół I – br. Michał Rynkowski
o. Marian Jarząbek OFM Conv, o. Gabriel Kudzia OFM, br. Adam Smoleń
Zadania:

·         Przygotowanie tematów spotkań dla radnych ds. formacji w Regionach (opracowanie konferencji, tematów do pracy w grupach), organizowanych w Radzie Narodowej oraz na wyjazdowe do Regionów przynajmniej raz w kadencji Rady Regionu.

·         Ustalono, że konferencje będą wcześniej przygotowywane przez Ojców, a Siostry i Bracia z Zespołu III przygotują na spotkanie wydrukowane materiały.

·         Opracowanie propozycji tematów do formacji ciągłej na kolejne lata do przedstawienia na spotkaniu Rady Narodowej przez Radnego ds. formacji w Radzie Narodowej. Propozycje spotkań we wspólnotach miejscowych.

Zespół II – s. Emilia Nogaj: informacje z Rady Międzynarodowej FZŚ, s. Jolanta Bogdanów: informacje o FZŚ w Polsce
o. Alojzy Pańczak OFM, s. Halina Zaczek, br. Zygfryd Smarzyk
Zadania:

·         Przygotowanie materiałów dotyczących formacji wstępnej i początkowej do zamieszczania w utworzonym linku formacja na stronie internetowej.

·         Sprawdzanie materiałów nadsyłanych z Regionów do Rady Narodowej i zamieszczanie na stronie internetowej.

·         Wysyłanie materiałów do „Głosu Św. Franciszka” lub innych czasopism, lub mediów.

·         Przygotowanie materiałów formacyjnych o FZŚ, folderów, ulotek itd.

·         Aktualizacja informacji na stronie internetowej.

·         Umieszczanie na stronie internetowej informacji o FZŚ najciekawszych i najczęściej pojawiających się pytań skierowanych do tej pory drogą elektroniczną wraz z wyczerpującymi odpowiedziami.

·         Strona internetowa zostanie także ubogacona o informację z Regionów, co będzie okazją do wymiany doświadczeń i do wzajemnej pomocy.

Zespół III – S. Barbara Lis
o. Andrzej Romanowski OFM Cap, s. Elżbieta Uram, br. Marek Bezler
Zadania:

·         Przygotowanie do druku materiałów formacyjnych, rozeznanie potrzeb w Regionach.

·         Nabywanie literatury, w tym szczególnie franciszkańskiej, rozprowadzanie na spotkaniach w Radzie Narodowej, lub wyjazdowych do Regionów oraz na ogólnopolskiej pielgrzymce na Jasną Górę.

·         Wysyłanie indywidualnym zainteresowanym materiałów, którzy zgłosili taką chęć drogą elektroniczną.

·         Prowadzenie ewidencji materiałów formacyjnych.

Po ogólnej dyskusji Członkowie Komisji udali się, aby pracować w poszczególnych zespołach. Wypracowano następujące wnioski do realizacji:

Zespół I
Ustalono tematy konferencji na następne cztery lata:

·         2011 - Bł. Aniela Salawa wzorem dla Franciszkanina świeckiego.

·         2012 - Życie ewangeliczne według Ośmiu Błogosławieństw i Rad Ewangelicznych.

·         2013 - Życie w pokucie Franciszkanina świeckiego.

·         2014 - Życie w łasce Franciszkanina świeckiego.

Zespół II

·         Konieczność rozszerzenia i uzupełnienia strony o telefony, adresy, e-maile kontaktowe dla zainteresowanych.

·         Utworzenie linku na stronie dla każdego Regionu przyjmowanie i zamieszczanie informacji.

·         Uzupełnienie biblioteki o ciekawe artykuły i konferencje zaczerpnięte również ze strony Międzynarodowej.

·         Uzupełnienie galerii Świętych.

·         Uzupełnienie prawodawstwa FZŚ o Rytuał.

·         Uporządkowanie i wyeksponowanie materiałów formacyjnych.

Zespół III

·         Rozeznanie dostępnych materiałów o Błogosławionej Anieli Salawie.

·         Utrzymanie kontaktu z dotychczas współpracującymi z nami drukarnią i Wydawnictwem Niepokalanów.

Następne spotkanie Komisji odbędzie się w dniach 19-20 marca 2011 roku w Centrum Franciszkańskim w Warszawie wspólnie z Radą Narodową i Radnymi ds. formacji w Regionach.

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!

Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce
s. Joanna Berłowska

Komunikat Nr 2/2010

Warszawa, dnia 10.11.2010 r.
L.dz.2/kom/2010

Czcigodni Ojcowie
Drogie Siostry i Drodzy Bracia
we Wspólnotach Regionalnych,

·         Uprzejmie informuję, że Ojciec Marek Przeczewski, Minister Prowincjalny Braci Mniejszych Kapucynów Prowincji Warszawskiej, mianował na prośbę Rady Narodowej O. Andrzeja Romanowskiego Asystentem Narodowym Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce. Życzymy Ojcu Andrzejowi obfitych Darów Ducha Św. i wiele zapału w podjęciu posługi dla Wspólnoty Narodowej FZŚ w Polsce.

 

·         Równocześnie pragniemy bardzo serdecznie podziękować O. Bolesławowi Kanachowi za wieloletnią posługę Asystenta Narodowego, za Jego dyspozycyjność i oddanie sprawom FZŚ w Polsce. W związku z tym zapraszamy Ojca Bolesława na spotkanie z Przełożonymi Regionów, które jest zaplanowane w dniach 12-13 lutego 2011 r., wówczas będziemy mogli wszyscy osobiście podziękować i zaprosić do współpracy.

 

·         W nawiązaniu do informacji zamieszczonej w Komunikacie nr 1 informuję, że rekolekcje dla Rad Regionalnych odbędą się w dniach 10-12 czerwca 2011 r. w Niepokalanowie Lasku, natomiast spotkanie radnych ds. Młodzieży Franciszkańskiej i Rycerzy św. Franciszka w dniach 15-16 października 2011 r. w Centrum Franciszkańskim w Warszawie przy ul. Modzelewskiego 98 A. We wrześniu przewidujemy rekolekcje śladami św. Franciszka z Asyżu we Włoszech. Dokładny termin i programy podane będą w najbliższym czasie.

 

·         Bardzo proszę o nadsyłanie propozycji planowanych terminów kapituł i wizytacji w Regionach w roku 2011.

 

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!

Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce
s. Joanna Berłowska

Komunikat Nr 1/2010

Warszawa, dnia 18.10.2010 r.
L. dz.1/kom/2010

Czcigodni Ojcowie
Drogie Siostry i Drodzy Bracia
we Wspólnotach Regionalnych,

Uprzejmie informuję, że w dniu 9 października 2010 r. w Centrum Franciszkańskim w Warszawie przy ul. Modzelewskiego 98A odbyło się pierwsze po VIII kapitule spotkanie Rady Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce.

Przedmiotem obrad było między innymi omówienie:

·         wniosków uchwalonych na Kapitule do realizacji w obecnej kadencji Rady

·         zadań Radnych wynikających z KG FZŚ

·         powołanie rzecznika prasowego Rady Narodowej

·         zamierzeń na rok 2011

·         podjętych działań w sprawie wydania Brewiarza dla Franciszkanów Świeckich

·         strony internetowej

·         powołania Komisji Formacyjnej

·         kapituł i wizytacji w Regionach

I. Spotkania w Warszawie w Centrum Franciszkańskim ul. Modzelewskiego 98 A

·         Rady Narodowej z Przełożonymi Regionów

·         Komisji Formacyjnej z Radnymi ds. formacji w Regionach

·         Radnych do kontaktów z Młodzieżą Franciszkańską i Rycerzami Św. Franciszka z Radą Narodową MF i RF

II. Rekolekcje dla Rad Regionalnych.
III. Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę z nocnym czuwaniem.
IV. Rekolekcje dla Rad Regionalnych we Włoszech.

Dalsze plany spotkań roku 2011 w miarę zaistniałych potrzeb i możliwości.

Rok 2011 będzie czasem kapituł sprawozdawczo-wyborczych w większości Regionów oraz wielu wizytacji. Bardzo proszę o nadsyłanie propozycji terminów, aby ułatwić zaplanowanie wyjazdów w Radzie Narodowej.

Wszyscy tworzymy Wspólnotę Narodowa FZŚ w Polsce, wiele dobra dzieje się w wielu Wspólnotach Regionalnych, dzielmy się doświadczeniami. Na naszej stronie internetowej tworzymy link Wieści z Regionów. Informacje prosimy kierować pod adresy: emilia@trol.pl lub jberlowska@wp.pl
Do nadesłanych relacji, dołączmy jeśli to możliwe zdjęcia. Informacja będzie zamieszczona na stronie internetowej Rady Narodowej oraz przesłana do Głosu Św. Franciszka.

W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi Brewiarza dla Franciszkanów Świeckich informuję, że według zapewnień Dyrektora Wydawnictwa Niepokalanów otrzymanego podczas spotkania w dniu 9 października po uzgodnieniu korekty, pierwsza partia ma zostać wydana w bieżącym roku.

Ponawiam zachętę do nabywania materiałów formacyjnych będących w Radzie Narodowej, szczególnie prawodawstwa FZŚ, tj. Reguły, Konstytucji Generalnych, Rytuału, Statutów.

Z przykrością stwierdzam, że książka autorstwa naszego Brata Mirosława Kuczkowskiego z Regionu Gdańskiego pt. Dzieje III Zakonu Św. Franciszka z Asyżu na ziemiach polskich w latach 1918-39 w świetle czasopism tercjarskich, wydana dzięki bardzo dużym staraniom w docieraniu do dokumentów przez Brata Mirosława, nie spotkała się dotychczas z większym zainteresowaniem Sióstr i Braci. Jest to historia z okresu kiedy III Zakon św. Franciszka przeżywał rozkwit, w tym czasie żyła Regułą Leona XIII nasza Patronka błogosławiona Aniela Salawa. Książka powinna znaleźć się w biblioteczce każdej Wspólnoty, także możemy sprawić radość osobom świeckim i duchownym wręczając ją w formie upominku.

Siostry i Bracia
Zbliża się listopad, miesiąc szczególnej pamięci o tych którzy od nas odeszli do wieczności, których bardzo kochaliśmy, a może niektórych za mało, dotyczy to naszych bliskich z rodzin naturalnych, jak również z całej Rodziny Franciszkańskiej, ofiarujmy za nich modlitwę, a może i wyrzeczenia, które nas nieco kosztują
.

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!

Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce
s. Joanna Berłowska

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Rada Narodowa FZŚ w Polsce

Od 20 października 2007 r. - od VII Kapituły Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce

- pracami Wspólnoty Narodowej FZŚ w Polsce kieruje Rada Narodowa w składzie:

·         Przełożony narodowy - br. Adam Smoleń (Region Opolski), e-mail

·         Zastępca Przełożonego narodowego - s. Emilia Nogaj (Region Poznański), e-mail

·         Sekretarz narodowy - s. Jadwiga Wojas (Region Krakowski)

·         Skarbnik narodowy - s. Anna Wróbel (Region Krakowski)

·         Radna ds. formacji - s. Joanna Berłowska (Region Warszawski), e-mail

·         Radna ds. kontaktów z Młodzieżą Franciszkańską - s. Halina Zaczek (Region Warszawski)

·         Radny wspomagający - br. Marek Bezler (Region Poznański)

·         Delegat do Rady Międzynarodowej - s. Emilia Nogaj (Region Poznański), e-mail

·         Zastępca Delegata do Rady Międzynarodowej - s. Joanna Berłowska (Region Warszawski), e-mail

Asystenci duchowi

·         Asystent Narodowy FZŚ, Przewodniczący KAPiR - O. Alojzy Pańczak OFM, tel. 061 444 60 06

·         Asystent Narodowy FZŚ - O. Marian Jarząbek OFM Conv, tel. 022 831 20 31, kom. 607 958 500, e-mail

·         Asystent Narodowy FZŚ - O. Bolesław Kanach OFM Cap, tel. 012 422 48 03

·         Asystent Narodowy Młodzieży Franciszkańskiej - O. Juliusz Pyrek OFM Cap

·         Asystent Narodowy Rycerzy Św. Franciszka - O. Sylwester Haśnik OFM, tel. 065 547 44 35

 

Siedzibą Rady Narodowej FZŚ jest Klasztor Prowincji Matki Bożej Anielskiej Braci Mniejszych (OFM) w Warszawie.

RADA  NARODOWA

FRANCISZKAŃSKIEGO  ZAKONU  ŚWIECKICH  W  POLSCE

02-679 WARSZAWA,  ul. Modzelewskiego 98a,  tel.: (0-22) 844-14-73,  e-mail: jberlowska@wp.pl

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

SKŁAD RADY NARODOWEJ FZŚ W POLSCE /2004/.

W dniach 22 - 24 października 2004 r. we Franciszkańskim Centrum w Warszawie, ul. Modzelewskiego 98a,

odbyła się VI Kapituła Narodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce.

 

Pracami Wspólnoty Narodowej FZŚ w Polsce kieruje Rada Narodowa w składzie:

* Przełożona Narodowa - s. Joanna Berłowska (Region Warszawski),

* Zastępca Przełożonej Narodowej - br. Adam Smoleń (Region Opolsko-Gliwicki),

* Sekretarz Rady Narodowej - s. Barbara Lis (Region Warszawski),

* Skarbnik Rady Narodowej - br. Hubert Jeleń (Region Katowicki),

* Radna ds. formacji - s. Jolanta Bogdanów (Region Poznański),

* Radny ds. Młodzieży Franciszkańskiej - br. Andrzej Piskorski (Region Lubliniecko-Tarnogórski),

* Delegat do Rady Międzynarodowej - s. Emilia Nogaj (Region Poznański),

* Członek Rady Narodowej - s. Halina Zaczek (Region Warszawski),

* Przewodnicząca Rady Narodowej Młodzieży Franciszkańskiej –  s. Luiza Fryń